ผลต่างระหว่างรุ่นของ "มานูเอล เอเล. เกซอน"

ไม่มีคำอธิบายอย่างย่อ
(หน้าใหม่: {{ผู้นำประเทศ | name = มานูเอล เกซอน | image = Manuel L. Quezon (November 1942).jpg | order = ราย...)
 
}}
 
'''มานูเอล ลุยส์ เกซอน อี โมลีนา''' ({{IPAlang-es|ma'nwelManuel ˈlwisLuis keˈson|langQuezón y Molina}}) :หรือ '''มานูเวล ลูวิส โมลีนา เคโซน''' ({{lang-fil|Manuel Luis Molina Quezon}}; 19 สิงหาคม พ.ศ. 2421 – 1 สิงหาคม พ.ศ. 2487) เป็น[[รัฐบุรุษ]] [[ทหาร]] และนักการเมืองฟิลิปปินส์ที่ได้ดำรงตำแหน่งเป็น[[รายนามประธานาธิบดีฟิลิปปินส์|ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์]]ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2478 ถึงปี พ.ศ. 2487 เกซอนเป็นคนฟิลิปปินส์คนแรกที่ได้เป็นหัวหน้ารัฐบาลของฟิลิปปินส์ทั้งหมด<ref name="balerhist">{{cite news
|author= National Historical Commission of the Philippines
|title= History of Baler
|url= http://www.nhcp.gov.ph/index.php?option=com_content&task=view&id=160
|accessdate= 2012-03-09
}}</ref> (เมื่อเทียบกับรัฐบาลของรัฐฟิลิปปินส์ก่อนหน้านี้) และถือว่าเป็น[[ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์]]คนที่สองหลังจาก[[เอมิลิโอ อากินัลโด]] (พ.ศ. 2442 - พ.ศ. 2444) เขาเป็นชาวฟิลิปปินส์เชื้อสายสเปน กับโดยพ่อและแม่ของเขาเป็นชาวฟิลิปปินส์เมสติซอสโซ (ลูกครึ่งชาวพื้นเมืองกับชาวสเปน)
 
เกซอนเป็น[[ประธานวุฒิสภา]]คนแรกที่ได้รับการเลือกตั้งจากการเลือกตั้งระดับชาติ และเป็นประธานาธิบดีคนแรกที่ดำรงตำแหน่งในการเลือกตั้งใหม่ (เป็นวาระที่สองต่อเนื่องมาจากการแก้ไขรัฐธรรมนูญปีพ.ศ. 2478)<ref name="Quezon">{{Citation
ในช่วงตำแหน่งประธานาธิบดีของเขา เกซอนจัดการปัญหาของชาวนาไร้ที่ดินในชนบท การตัดสินใจที่สำคัญอื่น ๆ ของเขา ได้แก่ การปฏิรูปการป้องกันประเทศของหมู่เกาะ การอนุมัติข้อเสนอแนะในการปฏิรูปของรัฐบาล การส่งเสริมการตั้งถิ่นฐานและการพัฒนาใน[[มินดาเนา]]<ref name=UScongress>Office of History and Preservation, United States Congress. (n.d.). Quezon, Manuel Luis, (1878–1944). ''Biographical Directory of the United States Congress''. Retrieved September 30, 2010.</ref> การจัดการกับการค้าประเวณีและการค้าแรงงานของฟิลิปปินส์ในต่างประเทศ ข้อเสนอสำหรับการปฏิรูปที่ดินและการต่อต้านการรับสินบน และการทุจริตภายในรัฐบาล เขาได้จัดตั้ง[[รัฐบาลพลัดถิ่น]]ขึ้นในสหรัฐอเมริกาหลังการปะทุของสงครามและการรุกรานของญี่ปุ่น
 
ในช่วงที่เขาพลัดถิ่นในสหรัฐอเมริกา เขาถึงแก่อสัญกรรมจากวัณโรคที่หมู่บ้านแซราแน็กเลก (Saranac Lake) ใน[[นิวยอร์ก]] ศพของเขาถูกฝังอยู่ในสุสานแห่งชาติอาร์ลิงตันจนกระทั่งสิ้นสุด[[สงครามโลกครั้งที่สอง]] ศพของเขาจึงถูกย้ายไปที่กรุง[[มะนิลา]] สถานที่พักผ่อนสุดท้ายของเขาคือวงเวียนอนุสรณ์เกซอน (Quezon Memorial Circle)<ref>{{cite book|last=Reyes|first=Pedrito|title=Pictorial History of the Philippines|year=1953}}</ref>
 
ในปี พ.ศ. 2558 คณะกรรมการ[[มูลนิธิราอูลวอลเลนเบิร์กแห่งล วัลเลินแบร์ย นานาชาติ]] ได้มอบรางวัลเหรียญวอลเลนเบิร์กวัลเลินแบร์ยให้แก่ประธานาธิบดีเกซอนและประชาชนชาวฟิลิปปินส์ในการเข้าถึงผู้ที่ตกเป็นเหยื่อของ จากความหายนะพยายามช่วยเหลือเหยื่อ[[ฮอโลคอสต์|พันธุฆาตชาวยิว]]ในช่วงปี พ.ศ. 2480 ถึง พ.ศ. 2484 ประธานาธิบดี[[เบนิกโน อากีโนที่ 3]] และมาเรียรีอา เซเนอิดาเนย์ดา เกซอน อาบันเซญญา ซึ่งมีอายุ 94 ปี และเป็นบุตรสาวของอดีตประธานาธิบดีได้รับมอบรางวัลแทน
 
==อ้างอิง==
129,643

การแก้ไข