ผลต่างระหว่างรุ่นของ "กริกอรี รัสปูติน"

ไม่มีการเปลี่ยนแปลงขนาด ,  3 ปีที่แล้ว
(เก็บกวาดบทความด้วยบอต)
รัสปูตินอ้างว่าการประจักษ์มาของพระแม่แห่งคาซานนำเขาไปสู่ชีวิตความศรัทธาด้านศาสนา ในช่วงราวปี[[ค.ศ. 1893]] เขาได้เดินทางมายังภูเขา Athos แต่เขานั้นตกใจอย่างสุดขีดและทำให้กระจ่างขึ้นมา ในขณะที่เขาบอก Makary<ref>J.T. Fuhrmann (2013), p. 22; B. Moynahan, p. 32.</ref>
 
ในปี [[ค.ศ. 1900]] เขาระบุว่าเป็น strannik (ผู้แสวงบุญทางศาสนาในรัสเซีย) , นักบุญพเนจร<ref>M. Nelipa (2010), p. 17.</ref> อย่างไรก็ตามรัสปูตินมักจะกลับบ้านมาช่วยเหลือครอบครัวในการเก็บเกี่ยวผลผลิต และได้รับถูกเรียกว่า ผู้มาใหม่ , yurodiviy (คนโง่เขลาที่ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์สิทธิ์)<ref>Spencer C. Tucker, Priscilla Mary Roberts (2005), "The Encyclopedia of World War I: A Political, Social, and Military History, p. 967 [http://books.google.nl/books?id=2YqjfHLyyj8C&lpg=PA484&ots=BRkaZdVJ0I&dq=The%20Encyclopedia%20of%20World%20War%20I%3A%20A%20Political%2C%20Social%2C%20and%20Military%20History&hl=nl&pg=PA967#v=onepage&q=Rasputin&f=false].</ref> โดยเหล่าผู้ติดตามที่เชื่อว่าสามารถจะหยั่งรู้และรักษาผู้คนได้<ref name="Mad Monk">''Rasputin: The Mad Monk'' [DVD]. USA: A&E Home Video. 2005.</ref> , แต่ถึงกระนั้นรัสปูตินก็ยังยืนยันว่าเขาไม่ใช่ที่ปรึกษาในคริสตจักรภาคตะวันออกหรือครูสอนเกี่ยวกับศาสนา<ref>M. Nelipa (2010) ''The Murder of Grigorii Rasputin. A Conspiracy That Brought Down the Russian Empire'', p. 16.</ref> (ภาษาอังกฤษ : starets) , โดยรัสปูตินนั้นพยายามที่จะเรียนรู้ภาษาไซบีเรียอยู่หลายครั้ง แต่กระนั้นก็ไม่สามารถทำให้รัสปูตินเข้าใจภาษาไซบีเรียได้อยู่ดี<ref name="alexanderpalace.org">[http://www.alexanderpalace.org/realtsaritsa/1chap5.html The Real Tsaritsa by Madame Lili Dehn]</ref> และการเทศนาหลักธรรมสอนที่ไม่บ่อยนัก
 
ในปี [[ค.ศ. 1903]] เขาใช้เวลาส่วนมากอยู่ใน[[เคียฟ]]ซึ่งเขาได้ไปเยี่ยมเยือนวัด Monastery of thé Caves (ซึ่งปัจจุบันปลี่ยนชื่อเป็น Kiev Pechersk Lavra) ในเมือง Kazan ซึ่งเขาได้ดึงดูดความสนใจแก่เหล่าพวกบาทหลวงและสมาชิกชั้นสูงต่างๆ <ref>[[Andrei Amalrik|Amalrik, A.]] (1988) ''Biografie van de Russische monnik 1863-1916'', p. 45; J.T. Fuhrmann (2013), p. 24; B. Moynahan (1997) ''Rasputin. The saint who sinned'', p. 43.</ref>
ผู้ใช้นิรนาม