ผลต่างระหว่างรุ่นของ "เพลย์โดว์"

คำผิด สมาคุม เป็น สมาคม, คววาม เป็น ความ, แรียน เป็น เรียน, ผลิดต เป็น ผลิต, แสร เป็น แสน
(แปลบรรยายใต้รูป)
(คำผิด สมาคุม เป็น สมาคม, คววาม เป็น ความ, แรียน เป็น เรียน, ผลิดต เป็น ผลิต, แสร เป็น แสน)
{{บทความดีแทค}}
{{about|วัตถุสำหรับปั้นเป็นรูปร่าง|นักปรัชญากรีก|เพลโต}}
'''เพลย์โดว์ (แป้งโดว์)''' คือ ของที่เด็กๆใช้[[modelling clay|ปั้นขึ้นมาเป็นรูปร่าง]]ต่างๆ สร้างสรรค์ขึ้นมาเป็นงานศิลปะ ปั้นเล่นสนุกๆที่บ้านหรือไม่ก็ปั้นส่งงานที่โรงเรียน แป้งโดว์ทำมาจากแป้ง, น้ำ, เกลือ, [[boric acid|กรดบอริก]], และ น้ำมันแร่(มิเนอรัล ออยล์) ในยุค 1930 มีการผลิตสินค้าใน[[Cincinnati|เมืองซินซินเนติ]], [[Ohio|โอไฮโอ]], [[United States|สหรัฐอเมริกา]] จุดประสงค์เพื่อใช้ทำความสะอาด[[wallpaper|ผนัง]]<ref name="Walsh" /> ต่อมาช่วงยุค 1950 ตามโรงเรียนเริ่มเอาสินค้านี้มาให้เด็กๆปั้นเล่น ทำให้มีการปรับปรุงสินค้าใหม่ในช่วงกลางของยุค 1950 และกลายเป็นที่นิยมมากตามโรงเรียนต่างๆในซินซินเนติ ในปี 1956 มีการสาธิตวิธีการใช้เพลย์โดว์ในงานประชุมทางการศึกษา และเริ่มเปิดร้านขายตามห้างสรรพสินค้าใหญ่ๆ<ref name="Works" /> ในปี 1957 มีการทำโฆษณาเพลย์โดว์ตามรายการโทรทัศน์ที่เด็กๆชื่นชอบ ซึ่งเพิ่มยอดขายได้เป็นจำนวนมาก<ref name="Walsh" /> ตั้งแต่ช่วงกลางของยุค 1950 เพลย์โดว์ได้เข้าสู่ตลาดของเล่นเด็ก และได้เพิ่มยอดจำนวนสินค้าอย่างมีนัยสำคัญ เช่น เพลย์โดว์ชุดโรงงานแสนสนุก(ฟัน แฟคทอรี่)<ref name="Sobey" /> ในปี 2003 [[Toy Industry Association|สมาคุมสมาคมอุตสาหกรรมของเล่น]]ได้ยกให้เพลย์โดว์นี้เป็นหนึ่งใน "ของเล่นแห่งศตวรรษ"<ref name="TIA" />
 
== ประวัติ ==
=== จุดเรื่มต้น ===
[[ไฟล์:Play dough 04799.jpg|thumb|วัตถุสร้างจากเพลย์โดว์]]
เพลย์ โดว์ หรือแป้งโดว์ เป็นที่รู้จักกันว่าไร้สารพิษ ไม่มีการย้อมสี สามารถนำมาใช้ปั้นให้เป็นรูปร่างใหม่ๆได้อีก แต่แท้จริงแล้วเพลย์โดว์เป็นสารที่ยืดหยุ่นง่าย คล้ายๆกับพวกปูนที่ใช้อุดรอยรั่ว คิดค้นโดย โนอาห์ แมควิคเกอร์ ซึ่งทำงานอยู่ที่บริษัท [[Kutol Products Company|คูตอล โปรดักส์]] ผลิตสารตั้งต้นของสบู่ ในเมือง[[Cincinnati|ซินซินเนติ]] เริ่มต้นจาก[[Krogers|โครเจอร์ โกรเซอรี]]มาขอให้ผลิตสินค้าที่ใช้สำหรับทำความสะอาดคราบตกค้างของ[[coal|ถ่าน]]ที่ติดที่ผนังห้อง<ref>''[http://www.cbc.ca/undertheinfluence/season-1/2012/03/17/accidental-brands-1/ "Accidental Brands"], from [[Under the Influence (radio documentary series)|Under the Influence]]'', by [[Terry O'Reilly (broadcaster)|Terry O'Reilly]], on [[CBC.ca]]; first broadcast March 17, 2012</ref> แต่ในช่วงหลังเกิด[[World War II|สงครามโลกครั้งที่สอง]]มีการใช้[[natural gas|แก๊สธรรมชาติ]]มาแทนการเผาถ่านหินเพื่อให้ความอบอุ่นในบ้าน ทำให้เขม่าควันที่เกิดขึ้นในบ้านลดลง ประกอบกับมีการใช้ผนังห้องแบบ[[vinyl|ไวนิล]]ที่สามารถล้างออกได้ง่ายเข้ามาแทนผนังแบบเก่า ทำให้ตลาดธุรกิจของสินค้าที่ใช้ทำความสะอาดผนังซบเซาลงอย่างมาก โจ แมควิคเกอร์(หลายชายของแมควิคเกอร์) ร่วมงานกับคูตอล พยายามประคองไม่ให้บริษัทล้มละลาย เขาพบว่า มีการใช้สินค้าทำคววามความสะอาดคราบผนังนี้ไปประดับต้นคริสมาสต์ตามโรงเรียนเด็กเล็กต่างๆ<ref name="Walsh" />
 
=== การนำเสนอสินค้า ===
โจ แมควิคเกอร์ ได้นำเสนอสินค้าเพลย์โดว์ในงานประชุมทางการศึกษากับบริษัทที่คอยหาสินค้าให้กับโรงแรียนต่างๆโรงเรียนต่างๆ<ref name="Walsh">{{cite book |last= Walsh |first= Tim |year= 2005 |title= Timeless Toys: Classic Toys and the Playmakers Who Created Them |chapter=Play-doh |chapterurl=http://books.google.com/books?id=jftapGDTmYUC&pg=PA115 |publisher= Andrews McMeel Publishing |location= Kansas City |isbn= 978-0-7407-5571-2 |pages= 115–120}}</ref> และห้างชื่อดัง[[Woodward & Lothrop|วู้ดเวิด แอนด์ โลธอป]]ใน[[Washington, DC|เมืองวอชิงตัน, ดีซี]] เริ่มวางขายสินค้าเพลย์โดว์<ref name="OhioC">{{cite web |url=http://www.ohiohistorycentral.org/w/Rainbow_Crafts_Company,_Inc. |title=Rainbow Crafts Company, Inc. |accessdate=30 October 2008 |publisher=Ohio History Central |date=28 July 2006}}</ref> ในปี 1956 ตระกูลแมควิคเกอร์ได้ก่อตั้งบริษัทเรนโบว์ คราฟท์เพื่อผลิดตคราฟท์เพื่อผลิตและจำหน่ายเพลย์โดว์<ref>{{cite web|author=Phil Ament |url=http://www.ideafinder.com/history/inventions/playdoh.htm |title=Play-Doh History - Invention of Play-Doh |publisher=Ideafinder.com |accessdate=2011-05-23}}</ref> และในปีเดียวกันนี้ มีการเพิ่มไลน์การผลิตของเพลย์โดว์แบบแพ็คสามกระป๋อง (กระป๋องละ 7 ออนซ์) และมีการสาธิตตามร้านค้าต่างๆ ต่อมามีการเปิดร้านขายในห้าง[[Macy's|เมซี่]]ใน[[New York City|นิวยอร์ก]] และห้าง[[Marshall Field's|มาร์แชล ฟิลด์]]ใน[[Chicago, Illinois|ชิคาโก]] เมื่อปี 1957 ด็อกเตอร์เทียน หลิว(นักเคมีวิทยา)ได้ลดปริมาณของเกลือในเพลย์โดว์(เพื่อให้แป้งโดว์แห้งโดยที่สีไม่ซีด) มีการโฆษณาเพลย์โดว์ทางโทรทัศน์ตามรายการเด็กต่างๆ ''[[Captain Kangaroo|กัปตันจิงโจ้]]'', ''[[Ding Dong School|โรงเรียนดิงดอง]]'', และ ''[[Romper Room|ห้องรอมเปอร์]]'' ในปี 1958เพลย์โดว์มียอดขายเกือบ 3 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ.<ref name="Walsh" />
 
=== การพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ===
[[ไฟล์:Playdoh.jpg|thumb|เพลย์โดว์ ฟัน แฟคตอรี่]]
 
ในปี 1960 บ๊อบ บ๊อคไกลด์และบิลล์ เดลได้คิดค้นเพลย์โดว์ชุดโรงงานแสนสนุก(ฟัน แฟคทอรี่) (เป็นอุปกรณ์กดแป้งโดว์ให้ออกมาเป็นรูปร่างหลายๆแบบ)<ref name="Walsh" /> ต่อมาปี 1977 มีเพลย์โดว์ชุดร้านทำผมสวยๆชุดชิค(ฟัซซี่ ปั้มเปอร์ บาร์เบอร์แอนด์บิวตี้ ช็อป) ประกอบไปด้วยตุ๊กตาตัวเล็กๆที่มีรูสามารถดันแป้งโดว์ออกมาเป็นผมได้ ในปี 1996 มีการเปิดตัว ''เพลย์โดว์ ครีเอชั่น'', เป็นซีดีซอฟแวร์เพื่อการศึกษา ในปี 2003 มีการจำหน่ายเพลย์โดว์โต๊ะสร้างสรรค์พาสนุก(ครีเอทิวิตี้ เทเบิ้ล) ช่วงครบรอบในปี 2007 มีสินค้าออกมาอีกมากมาย เพลย์โดว์ชุดวันเกิด(เบิร์ดเดย์ บัคเก็ต), เพลย์โดว์แพ็ครวมห้าสิบสี(ฟิฟตี้ คัลเลอร์ส แพ็ค), ชุดร้านตัดผมแสรสนุกแสนสนุก(ฟัซซี่ ปั้มเปอร์ เครซี่ คัทส์) (เป็นการปรับปรุงมาจากชุดร้านทำผมรุ่นเก่าของปี 1977), และเพลย์โดว์สุดสร้างสรรค์(ครีเอทิวิตี้ เซ็นเตอร์)<ref name="Sobey" /> ในปี 2013 มีการเปิดตัว "เพลย์โดว์พลัส" จะน้ำหนักเบากว่า ยืดหยุ่นกว่า และนุ่มกว่า เพลย์โดว์แบบธรรมดา
 
== ผลทางวัฒนธรรม ==