ผลต่างระหว่างรุ่นของ "จังหวัดไพรแวง"

ไม่มีคำอธิบายอย่างย่อ
(หน้าใหม่: {{กล่องข้อมูล นิคม | name = ไพรแวง, เปรยเวง | native_name = {{nobold|{{lang|km|ខ...)
 
ไม่มีความย่อการแก้ไข
}}
{{indic}}
'''ไพรแวง'''<ref name="ราชบัณฑิตยสภา">สำนักงานราชบัณฑิตยสภา. ''ชื่อบ้านนามเมือง''. สืบค้นเมื่อ 1 พฤศจิกายน 2559</ref> หรือ '''เปรยเวง'''<ref name="ราชบัณฑิตยสภา"/> ({{lang-km|ខេត្តព្រៃវែង}}) ''เขตฺตพฺไรแวง'') เป็น[[จังหวัดของประเทศกัมพูชา|จังหวัด]]หนึ่งใน 25 แห่งของ[[ประเทศกัมพูชา]] มีเมืองเอกใน[[ไพรแวง (เมือง)|ชื่อเดียวกัน]] มีพื้นที่ 4,883 ตารางกิโลเมตร มีประชากรราว 947,000 คนในปี ค.ศ. 2008 ทำให้เป็นจังหวัดที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 4 ของประเทศ
 
จังหวัดไพรแวงตั้งอยู่ฝั่งซ้ายของ[[แม่น้ำโขง]] เป็นพื้นที่เกษตรกรรมและมีการตั้งถิ่นฐานอย่างหนาแน่น ชื่อจังหวัดมีความหมายว่า "ป่าซึ่งยาว" หรือ "ป่าซึ่งใหญ่" ทว่าในความเป็นจริงพื้นที่ป่าขนาดใหญ่ของจังหวัดหายไปตั้งแต่ราว 30 ปีก่อนเนื่องจากการขยายพื้นที่เกษตรกรรม
ช่วงต้นคริสตกาล พื้นที่จังหวัดเป็นศูนย์กลางที่สำคัญแห่งหนึ่งของ[[อาณาจักรฟูนัน]] โดยตั้งอยู่ระหว่างเมืองหลวงในเชิงการปกครอง (ปัจจุบันตั้งอยู่ใน[[จังหวัดอานซาง]]ของ[[ประเทศเวียดนาม]]) กับเมืองหลวงด้านเศรษฐกิจ (นครบอเรย ปัจจุบันอยู่ในพื้นที่[[จังหวัดตาแกว]]) ต่อมาเมื่อ[[อาณาจักรเจนละ]]เริ่มมีอำนาจในพื้นที่ ศูนย์กลางอาณาจักรจึงถูกย้ายไปทางตะวันตกไกล ไปยัง[[เกาะเกร]] (កោះកេរ្ដិ៍) และ[[เมืองพระนคร|พระนคร]] ทำให้แถบไพรแวงถูกลดบทบาทลง
 
คริสต์ศตวรรษที่ 15 กษัตริย์อาณาจักรเขมรได้ย้ายเมืองหลวงกลับมาทางตะวันออก เนื่องจากตำแหน่งเดิมถูกรุกรานโดย[[สยาม]] ตั้งเป็นกรุง[[อุฎุงค์]] (ឧដុង្គ) [[อาณาจักรเขมรละแวก|ละแวก]] และ[[พนมเปญ]]ตามลำดับ ส่วนไพรแวงไม่ได้รับการตั้งเป็นศูนย์กลางเนื่องจากอยู่ใกล้[[มณฑลอันนัม|อาณาจักรอันนัม]]มากเกินไป อย่างไรก็ตามในปี ค.ศ. 1473 ได้ปรากฏการตั้งค่ายทหารขึ้นในบาภน็อมเพื่อต่อต้านการรุกรานของสยาม
 
เมื่อครั้งที่กัมพูชาอยู่ภายใต้[[กัมพูชาในอารักขาของฝรั่งเศส|การปกครองของ[[ฝรั่งเศส]] เจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครองเห็นว่าไพรแวงมีศักยภาพต่อการเป็นพื้นที่เกษตรกรรมและการประมง ทั้งยังตั้งอยู่ใกล้กับอาณานิคม[[โคชินไชนา]]ของฝรั่งเศสอีกด้วย ทำให้ต่อมาเกิดการแผ้วถางป่าครั้งใหญ่เพื่อแปลงเป็นพื้นที่การเกษตร
 
ในปี ค.ศ. 1975 ยุคที่[[เขมรแดง]]เรืองอำนาจ จังหวัดไพรแวงประสบภาวะ[[ทุพภิกขภัย]]เป็นครั้งแรก จนถึงปี ค.ศ. 1977 ชาวจังหวัดไพรแวงหลายพันคนถูกสังหารและฝังโดยเขมรแดงเป็นจำนวนมาก ต่อมาในเดือนมกราคม ค.ศ. 1979 กองทัพเวียดนามจึงเข้ายึดและปลดปล่อยไพรแวงจากอิทธิพลของเขมรแดงได้สำเร็จ ทำให้ไพรแวงเป็นพื้นที่แรก ๆ ของกัมพูชาที่ได้รับอิสระจากอิทธิพลเขมรแดง
13,490

การแก้ไข