ผลต่างระหว่างรุ่นของ "มานานังกัล"

ไม่มีคำอธิบายอย่างย่อ
มานานังกัล เป็นผู้หญิงที่มีรูปร่างหน้าตาสวย มีปีกคล้าย[[ค้างคาว]]ขนาดใหญ่อยู่ด้านหลัง ใช้สำหรับบินโฉบดูดเลือดเหยื่อ โดยศัพท์คำว่า "มานานังกัล" (''manananggal'') มาจาก[[ภาษาตากาล็อก]]คำว่า ''tanggal'' (คำเดียวกับคำว่า ''tanggal'' ใน[[ภาษามาเลย์]]) หมายถึง "ถอด" หรือ "แยก" อันหมายถึง สามารถถอดร่างหรือแยกตัวออกมาโดยไม่ตาย คล้ายกับ[[กระสือ]]ตามความเชื่อของไทย<ref>{{cite book |last= Alip |first= Eufronio Melo |author-link = Eufronio Melo Alip |title= Political and Cultural History of the Philippines |year= 1950 |publisher= |location= Philippines |isbn= }}</ref><ref name=ผี>{{cite book |last= Ramos |first= Maximo D. |author-link = Maximo D. Ramos |title= Creatures of Philippine Lower Mythology |year= 1971 |publisher= Phoenix Publishing |location= Philippines |isbn= 971-06-0691-3}}</ref><ref>{{cite book |last= Bane |first= Theresa |author-link = Theresa Bane |title= Encyclopedia of Vampire Mythology |year= 2010 |publisher= McFarland & Company, Inc. |location= USA |isbn= 978-0-7864-4452-6}}</ref>
 
มานานังกัล นอกจากจะดูดเลือดมนุษย์แล้ว ยังชอบที่จะล่าเอาตัวอ่อนหรือทารกในครรภ์ผู้หญิงที่กำลังตั้งท้องอยู่ด้วย ด้วยการใช้ลิ้นยาว ๆ ตวัดลากออกมากินขณะผู้หญิงคนนั้นหลับอยู่ <ref name=ผี/>และยังชอบกินหัวใจเด็กรวมถึงพ่นของเหลวใส่ปากของผู้หญิงตั้งท้องเพื่อทำลายเด็กในท้องด้วย และยังชอบกินลูกไก่ ความเชื่อเรื่องมานานังเกลกระจายไปทั่วฟิลิปปินส์ โดยเฉพาะใน[[ภูมิภาควิซายัน]] มีความเชื่อว่ามานานังเกลกลัว[[กระเทียม]] หากแขวนกระเทียมไว้ที่ประตูหรือหน้าต่างบ้านจะช่วยป้องกันมานานังกัลได้ และมานานังกัลยังกลัวเกลือ หากนำเกลือมาโรยไว้ที่ ๆ พักของมานานังเกลหรือที่ลำตัวท่อนล่างที่ตัดขาดออกจากกัน จะทำให้มานานังกัลตายนังกัลต่อตัวไม่ได้ และเมื่อดวงอาทิตย์ขึ้นมานานังกัลก็จะตายเหมือนเช่นผีดูดเลือดหรือแวมไพร์ชนิดอื่น<ref>{{cite book |last=Paraiso |first=Salvador |authorlink= |author2=Jose Juan Paraiso |title=The Balete Book: A Collection of Demons, Monsters and Dwarfs from the Philippine Lower Mythology |year=2003 |publisher=Giraffe Books |location=Philippines |isbn=971-8832-79-3 }}</ref>
 
เรื่องราวของมานานังกัล รวมถึงอัสวังได้ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ตามวัฒนธรรมร่วมสมัยในหลายครั้ง หลายเรื่อง เช่น ''Manananggal'' ในปี ค.ศ. 1927 ภาพยนตร์เงียบ และเป็นภาพยนตร์สยองขวัญเรื่องแรกของฟิลิปปินส์<ref name=m1927/><ref name="m1927b">{{cite book
ผู้ใช้นิรนาม