ผลต่างระหว่างรุ่นของ "จักรพรรดิเจิ้งถ่ง"

ไม่มีคำอธิบายอย่างย่อ
แม้จู ฉีเจิ้น จะอยู่แคว้นมองโกลในฐานะเชลย แต่ก็ได้เป็นมิตรสนิทสนมกับราชครูเหย่เซียน และข่าน[[ทัวทัวปู้ฮวา]] (脱脱不花)
 
อย่างไรก็ดี การที่พระมหากษัตริย์ถูกจับเป็นเชลย ทำให้เกิดภาวะไร้ผู้นำจนแผ่นดินจีนสั่นคลอน เพื่อระงับสถานการณ์ [[จักรพรรดิจิ่งไท่|จู ฉี-อฺวี้]] (朱祁鈺) พระอนุชาของจู ฉีเจิ้น จึงประกาศถอดจู ฉี-อฺวี้ ออกจากราชสมบัติ และประทานสมัญญา[[ไท่ช่างหฺวัง|พระเจ้าหลวง]] (太上皇) ให้ แล้วจู ฉี-อฺวี้ ขึ้นเสวยราชย์เป็นพระเจ้าแผ่นดินพระองค์ใหม่ ใช้พระนามว่า "[[จักรพรรดิจิ่งไท่|จิ่งไท่]]" (景泰) แปลว่า "มองไกล" กับทั้งได้เสนาบดี[[ยฺหวี เชียน]] (于谦) ช่วยประคับประคองกิจการบ้านเมือง ราชวงศ์หมิงจึงดำเนินต่อไปด้วยดี
 
==ครองราชย์ครั้งที่สอง==
จู ฉี-อฺวี้ จักรพรรดิพระองค์ใหม่ ประทานสมัญญา[[ไท่ช่างหฺวัง|พระเจ้าหลวง]] (太上皇) ให้แก่จู ฉีเจิ้น พระเชษฐา
 
ใน ค.ศ. 1450 ชาวมองโกลปล่อยจู ฉีเจิ้ง เป็นไทให้กลับไปยังดินแดนจีน แต่ทันทีที่จู ฉีเจิ้น ย่างพระบาทเข้าสู่มาตุภูมิ จู ฉี-อฺวี้ ก็ให้กุมพระองค์ไปกักบริเวณไว้ ณ ตำหนักฝ่ายใต้ใน[[พระราชวังต้องห้าม]] แล้วถอด[[จักรพรรดิเฉิงฮว่า|จู เจี้ยนจฺวิ้น]] (見濬) โอรสของจู ฉีเจิ้น ออกจากตำแหน่งรัชทายาท ตั้งจู เจี้ยนจี้ (朱見濟) โอรสของตัว ขึ้นเป็นรัชทายาทแทน
 
จู ฉีเจิ้น ทรงน้อยพระทัยนัก ถูกกักบริเวณอยู่ตำหนักใต้ถึง 7 ปี กระทั่งจู เจี้ยนจี้ ประชวรสิ้นพระชนม์ จู ฉี-อฺวี้ โทมนัสจนประชวรไปด้วย จู ฉีเจิ้น จึงอาศัยโอกาสนี้รัฐประหารจู ฉี-อฺวี้ เป็นผลสำเร็จ
 
จู ฉีเจิ้น ถอดจู ฉี-อฺวี้ ออกจากตำแหน่งกษัตริย์ลงเป็นองค์ชาย ให้กักบริเวณไว้ที่ซี-ยฺเวี่ยน (西苑) หนึ่งเดือนให้หลัง จู ฉีเจิ้น ให้ขันทีวางยาฆ่าจู ฉี-อฺวี้ ตาย
 
ตัวจู ฉีเจิ้น นั้นกลับขึ้นเสวยราชย์อีกครั้ง ใช้พระนามว่า "เทียนชุ่น" อยู่ในราชสมบัติ 7 ปี ก็เสด็จนฤพานใน ค.ศ. 1464 สิริพระชนม์ 36 พรรษา
 
==อ้างอิง==
8,317

การแก้ไข