ผลต่างระหว่างรุ่นของ "ผักกาดหัว"

เพิ่มขึ้น 688 ไบต์ ,  5 ปีที่แล้ว
ไม่มีคำอธิบายอย่างย่อ
{{ต้องการอ้างอิง}}
{{taxobox
|name = ผักกาดหัว
|}}
 
'''ผักกาดหัว''' <!--{{ชื่อสามัญ-->วิทยาศาสตร์| Raphanus sativus}} subsp. ''longipinnatus'') หรือชื่ออื่น ๆ เช่น '''หัวผักกาด''', '''หัวไช้เท้า''' หรือ '''หัวไชเท้า''') เป็นสปีชีส์ย่อยของ [[ผักกาดหัวสีแดง]]ที่หลายประเทศนำมาทำอาหาร อย่าง(''Raphanus sativus'') <ref name="WebsterNinthNewCollege" /> ใน[[อาหารญี่ปุ่น]]ก็นิยมนำหัวไช้เท้าดิบมาขูดฝอยลงใน[[ซีอิ๊ว]]และซอสต่างๆ ใช้เป็นน้ำจิ้ม เพราะชาวญี่ปุ่นเชื่อว่าช่วยกระตุ้นน้ำย่อยใส่ในต้มเค็ม หรืออย่างชาวจีนก็นำมาแปรรูปดองแล้วตากแห้งเป็น[[หัวไช้โป๊]]ไว้ทานตลอดปี ทางด้านวงการแพทย์แผนใช้กินกับข้าวต้ม แกงจืดหรือผัดไข่ หัวผักกาดขาวสดในอาหารจีนมองว่าใช้ใส่ในแกงจืด [[ขนมหัวไช้เท้าอยู่ผักกาด]] ในกลุ่มหยางอาหารไทยใช้ทำแกงจืด (yang)[[แกงส้ม]] คือเป็น ใน[[อาหารร้อนกัมพูชา]]ใช้เป็นผักสด กินกับน้ำพริกปลาร้าผัด ไม่ควรทานเวลามีไข้ ส่วนในตำรายาพื้นบ้านอินเดียแนะว่า[[อาหารพม่า]]นำไปทำ[[ส้มตำ]] เมื่อทานดองแล้วจะช่วยให้นอนหลับรวมถึงแก้โรคประสาทนำมายำ ใน[[อาหารเกาหลี]]ใช้ทำ[[กิมจิ]] ใน[[อาหารเวียดนาม]]ใช้ซอยใส่ในน้ำจิ้มต่างๆ ใส่ในต้มจืด ต้มเค็ม<ref>นิดดา หงส์วิวัฒน์. หัวผักกาดขาว. ครัว. ปีที่ 20 ฉบับที่ 240 มิถุนายน 2557</ref>
 
ทางแพทย์แผนจีนมองว่า หัวไช้เท้าอยู่ในกลุ่มหยาง (yang) คือเป็นอาหารร้อน ไม่ควรทานเวลามีไข้ ส่วนในตำรายาพื้นบ้านอินเดียแนะว่า เมื่อทานแล้วจะช่วยให้นอนหลับรวมถึงแก้โรคประสาท
ผักกาดหัวสีขาว (''Raphanus sativus'' subsp. ''longipinnatus'') เป็นสปีชีส์ย่อยของ [[ผักกาดหัวสีแดง]] (''Raphanus sativus'') <ref name="WebsterNinthNewCollege" />
 
== อ้างอิง ==
[[หมวดหมู่:ผัก]]
[[หมวดหมู่:วงศ์ผักกาด]]
{{โครงพืช}}
7,164

การแก้ไข