ผลต่างระหว่างรุ่นของ "จาง ชุนหัว"

เพิ่มขึ้น 2,224 ไบต์ ,  8 ปีที่แล้ว
ไม่มีคำอธิบายอย่างย่อ
จาง ชุนหัว เกิดที่[[มณฑลเหอหนาน]] พ่อของเธอ จางวาง รับราชการ[[วุยก๊ก]] แม่ของเขาเป็นตระกูลต่ำต้อยแซ่ "จาง" ในวัยเด็ก เธอเป็นคนที่อารมณ์ดี ขยัน และฉลาด
 
จางชุนหัว หรือ เตียวชุนหัว (Zhang Chunhua, 張春華) (ค.ศ.189 - 247) คือภรรยาของสุมาอี้ที่ให้กำเนิดสุมาสูและสุมาเจียว ซึ่งต่อมาภายหลังเมื่อสุมาเอี๋ยนตั้งตนเป็นฮ่องเต้ได้ยกย่องนางจางชุนหัว ซึ่งมีศักดิ์เป็นย่า ว่าพระราชินีจาง ทั้งนี้ประวัติของจางชุนหัวได้รับการบันทึกอยู่ในสมุดจดหมายเหตุประวัติศาสตร์จิ้นซู บททีว่าด้วยพระราชวงศ์ฝ่ายใน ความว่า
จาง ชุนหัว แต่งงานกับกับ[[สุมาอี้]] ในสมัย[[ราชวงศ์ฮั่น]]ตะวันออก เธอให้กำเนิด่ลูกชาย 3 คน ---- [[สุมาสู]] , [[สุมาเจียว]] และ สุมากัน และเธอยังให้กำเนิดที่ไม่ปรากฎชื่อในประวัติศาสตร์ แต่เรียกกันว่า "เจ้าหญิงนานหยาง" ใน [[ราชวงศ์จิ้น]]
 
พระราชินีจาง พระนามว่า ชุนหัว เป็นผู้มีจริยธรรม ความรู้และสติปัญญามาก เป็นมารดาของสุมาสู สุมาเจียว เมื่อครั้งที่สุมาอี้คิดหลบเลี่ยงการเข้ารับราชการกับโจโฉนั้น สุมาอี้แกล้งนอนป่วยอยู่ที่บ้าน วันหนึ่งสุมาอี้นำตำรามาผึ่งแดดไว้แล้วเข้าไปแกล้งนอนซมอยู่ในบ้าน ทันใดนั้นมีฝนตกหนัก สุมาอี้จึงกระโดดลุกออกจากเตียงและรีบวิ่งไปเก็บตำราเข้ามาหลบฝน
วันหนึ่ง [[โจโฉ]]อยากให้[[สุมาอี้]]เข้ารับราชการ แต่สุมาอี้โกหกว่าเขาป่วยและพักอยู่ที่บ้าน วันหนึ่ง ขณะที่สุมาอี้ตากหนังสืออยู่ ก็เกิดมีฝนตกลงมา [[สุมาอี้]]เลยรีบวิ่งไปเก็บหนังสือ โดยมีสาวใช้คนหนึ่งสังเกตเห็น จาง ชุนหัว เลยกังวลว่าสาวใช้คนนั้นจะบอกข่าวและทำให้ครอบครัวตกอยู่ในอันตราย เธอจึงฆ่าปิดปากสาวใช้คนนั้น แล้วเธอก็ไปเตรียมทำอาหารตามปกติ [[สุมาอี้]]ภูมิใจในตัวเธอมาก
 
เผอิญมีสาวใช้นางหนึ่งมาเห็นเข้า นางจึงคิดว่า[[สุมาอี้]]หายป่วยแล้ว และได้นำความไปแจ้งให้กับจางชุนหัว นางจางชุนหัวรู้ดีว่าสามีแกล้งป่วย แต่ก็ด้วยความกลัวว่าสาวใช้จะนำเรื่องนี้ออกไปแพร่งพราย นางจึงชิงสังหารสาวใช้คนนั้น และรับอาสาดูแลงานทุกอย่างภายในบ้านด้วยตนเอง สร้างความประทับใจให้กับ[[สุมาอี้]]เป็นอันมาก แต่ความรักที่ไม่ใช่รักแท้ย่อมไม่ยั่งยืน [[สุมาอี้]]เมื่อขึ้นเป็นใหญ่ ไปหลงนางป๋อฮูหยิน ภรรยาน้อยมากกว่า นางจางชุนหัวจึงไม่ค่อยมีโอกาสได้พบหน้า[[สุมาอี้]]นัก
หลายปีต่อมา สุมาอี้เจอกับผู้หญิงแซ่ Bai และเริ่มทอดทิ้ง จาง ชุนหัว ครั้งหนึ่ง [[สุมาอี้]]ป่วย เธอก็ไปเยี่ยม และเขาก็พูดกับเธอว่า "อีแก่ ทำไมดูน่าเกลียดเช่นนี้? ทำไมมาเยี่ยมฉัน?" จาง ชุนหัว โกรธ และจะอดอาหารตายพร้อมกับลูกชายทั้ง 2 คน สุมาอี้ตกใจและขอโทษทันที พวกเขาก็คืนดีกัน [[สุมาอี้]]แอบบอกใครบางคนว่า "อีแก่ตายไม่เป็นไร ฉันห่วงลูกชายของฉันมากกว่า!"
 
วันหนึ่งสุมาอี้ป่วย นางจางชุนหัวจึงเข้าไปเยี่ยม ปรากฏว่า[[สุมาอี้]]ได้กล่าวคำผรุสวาทต่อหน้านางว่า "ของเก่าของแก่ หน้าตาหน้าเกลียด มารบกวนกันทำไม !?" จางชุนหัวได้ยินคำดังนั้น จึงน้อยใจ คิดจะฆ่าตัวตายด้วยการอดอาหาร พอ[[สุมาสู]] [[สุมาเจียว]] รู้ว่าแม่ไม่ยอมกินข้าว มาอ้อนวอนเท่าใดก็ไม่เป็นผล [[สุมาสู]] [[สุมาเจียวจึง]]ไปขอร้องพ่อ ให้มาขอโทษแม่ [[สุมาอี้]]จึงยอมใจอ่อนมาขอโทษนาง
 
แต่[[สุมาอี้]] ก็คือ[[สุมาอี้]] [[จิ้งจอก]]เฒ่าเจ้าเล่ห์เพียงเมื่อเดินพ้นออกมาจากห้องของจางชุนหัว เขาก็กล่าวขึ้นว่า "ของเก่าของแก่จะเป็นตายร้ายดีอย่างไรก็ช่าง ข้าแค่ไม่อยากให้ลูกชายของข้าเสียใจ ก็แค่นั้น"
 
จาง ชุนหัว ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อปี [[ค.ศ. 247]] ขณะอายุได้ 58 ปี
ผู้ใช้นิรนาม