ผลต่างระหว่างรุ่นของ "บึงละหาน"

 
== สภาพทางกายภาพ ==
'''สภาพเดิม''' เป็นหนองน้ำหลายแห่งที่อยู่ในบริเวณใกล้เคียงกัน ในฤดูน้ำหลากน้ำจะให้ใหลเข้ามาจากลำห้วยต่างๆเช่น ห้วยลำคันฉู ห้วยหลัว ห้วยยาง ห้วยตาแก้ว เป็นต้น ทำให้ปริมาณน้ำในหนองเออเข้าหากันรวมเป็นบึงขนาดใหญ่ เรียกว่า '''บึงละหาน''' ภายในบริเวณบึงมีเกาะที่เกิดจากน้ำท่วมไม่ถึง ซึ่งชาวบ้านเรียกว่าโนน เช่น โนนจาน โนนงิ้ว และในน้ำในบึงจะใหลลงแม่น้ำชีในที่สุด เนื่องจากบึงละหานเป็นแหล่งน้ำตามธรรมชาติไม่มีระบบกักเก็บน้ำไว้ใช้ในฤดูแล้งน้ำในบึงจึงลดลงมาก จนมีสภาพตื้นเขินสามารถนำปศุสัตว์ลงหากินและทำเกษตรได้ในบางพื้นที่
'''สภาพเดิม''' เป็นหนองน้ำหลายแห่งที่อยู่ในบริเวณใกล้เคียงกัน ในฤดูน้ำหลาก
น้ำจะให้เข้ามาจากลำห้วยต่างๆเช่น ลำคันฉู ห้วยหลัว ห้วยยาง ห้วยตาแก้ว เป็นต้น ทำให้ปริมาณน้ำในหนองเออเข้าหากันรวมเป็นบึงขนาดใหญ่ เรียกว่า '''บึงละหาน''' ภายในบริเวณบึงมีเกาะที่เกิดจากน้ำท่วมไม่ถึง ชาวบ้านเรียกว่าโนน เช่น โนนจาน โนนงิ้ว และในน้ำในบึงจะใหลลงแม่น้ำชีในที่สุด เนื่องจากบึงละหานเป็นแหล่งน้ำตามธรรมชาติไม่มีระบบกักเก็บน้ำไว้ใช้ในฤดูแล้งน้ำในบึงจึงลดลงมาก จนมีสภาพตื้นเขินสามารถนำปศุสัตว์ลงหากินและทำเกษตรได้ในบางพื้นที่
 
'''สภาพปัจจุบัน''' บึงละหาน ได้รับการพัฒนาให้มีคันดินล้อมรอบบริเวณบึง มีและฝายน้ำล้นกักเก็บน้ำและมีประตูเปิดปิดน้ำไว้ไม่ให้ไหลลงลำน้ำชีเร็วเกินไปเพื่อกักเก็บน้ำไว้ใช้ในการอุปโภคบริโภคหล่อเลี้ยงชาวจังหวัดชัยภูมิ เพื่อการเกษตร การประมง และเพื่อป้องกันการบุกรุกพื้นที่บึงละหาน '''บึงละหาน'''จึงกลายเป็นบึงขนาดใหญ่ มีน้ำตลอดทั้งปี ระดับน้ำลึกที่สุดประมาณ 1.5 – 4 เมตร และยังคงมีแกาะกลางน้ำที่น้ำท่วมไม่ถึงอยู่เช่นเดิม เกาะที่ใหญ่ที่สุดประมาณ 0.3 ตารางกิโลเมตร (187.5 ไร่) มีป่าละเมาะขึ้นที่โดยรอบจะมีลักษณะเกาะจะค่อนข้างเรียบลักษณะดินโดยรอบเป็นดินที่ที่มีการทับถมของตะกอนซากพืชจึงมีความอ่อนตัวของดิน
จากสภาพเดิมของบึงละหานที่เป็นบึงน้ำตามธรรมชาติ ในฤดูน้ำหลากน้ำจะเออเข้าท่วมหมู่บ้านโดยรอบบรเป็นประจำทุกปี
 
==แหล่งข้อมูลอื่น==
ผู้ใช้นิรนาม