ผลต่างระหว่างรุ่นของ "พรแห่งมนุษย์"

ไม่มีคำอธิบายอย่างย่อ
ไม่มีความย่อการแก้ไข
ไม่มีความย่อการแก้ไข
{{ลิงก์ไปภาษาอื่น}}
ในจินตนิยายชุด [[ปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ]] ของ [[เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน]] '''พรแห่งมนุษย์''' ({{lang-en|Gift of Men}}) คือ ความตาย ซึ่งเป็พรจากผู้สร้างมนุษย์นั่นคือเทพ[[อิลูวาทาร์]]พระผู้เป็นหนึ่ง ซึ่งต้องการให้ชะตากรรมของมนุษย์ไม่ถูกผูกกับชะตากรรมของ[[อาร์ดา]] และอิสระที่จะไปในที่ ๆ อยู่นอกเหนือขอบเขตของโลก ในที่ซึ่งไม่เคยมีเทพ[[วาลา_(มิดเดิลเอิร์ธ)|วาลา]]องค์ใดเคยไป ต่างจาก[[เอลฟ์_(มิดเดิลเอิร์ธ)|เอลฟ์]]ซึ่งเป็นอมตะ ไม่ป่วย ไม่แก่ มีชะตากรรมผูกพันกับชะตาของโลกเฉกเช่นเหล่าเทพวาลา หลายครั้งที่มนุษย์มีความอิจฉาในความเป็นอมตะ และมีความกลัวต่อความตาย
 
[[ชาวนูเมนอร์]] ซึ่งเป็นเผ่าพันธุ์หนึ่งของมนุษย์ ที่ครั้งหนึ่งเหล่าบรรพบุรุษชาวนูเมนอร์ได้ทำการต่อสู้กับจอมมาร[[มอร์กอธ]]และเหล่าสมุนในมหาสงครามแห่งยุค ([[:en:war_of_wrath|War of Wrath]]) ซึ่งเป็นช่วงปลาย[[ยุคที่หนึ่งแห่งอาร์ดา]] เหล่าเทพวาลาจึงประทานพรให้ชาวนูเมนอร์มีอายุยืนยาวกว่าคนทั่วไปและมีอิสระที่จะตายเมื่อต้องการก่อนที่จะแก่ตัวลงและต้องทนทุกข์ทรมานกับความชรา ดังจะเห็นตัวอย่างได้จากกษัตริย์[[อารากอร์น|เอเลสซาร์]] ซึ่งเลือกที่จะตายและจากไปอย่างสงบก่อนที่จะหมดอายุขัย
 
== การหลบเลี่ยงพรแห่งมนุษย์ ==
มีอย่างน้อยสองตัวละครใน [[เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์]] ซึ่งได้หลบเลี่ยงพรแห่งมนุษย์ไม่ว่าจะด้วยความตั้งใจก็ดีไม่ตั้งใจก็ดี โดยได้กลายเป็น "สัตว์ประหลาด" นั่นคือ [[วิชคิงแห่งอังก์มาร์]] รวมทั้งเหล่า[[นาซกูล]] และ[[สมีโกล]]ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตคล้าย[[ฮอบบิท]] เหล่านาซกูลเป็นอมตะด้วย[[แหวนแห่งมนุษย์|แหวนทั้งเก้าแห่งมนุษย์]]แต่ก็ถูกทำให้กลายเป็น '''ภูตแหวน''' และต้องคอยรับใช้[[เซารอน]] ส่วนสมีโกลนั้นถูก[[เอกธำมรงค์]]ครอบงำ ผ่านไปนานปีจึงกลายจากสิ่งมีชีวิตคล้ายฮอบบิทเป็นสิ่งมีชีวิตประหลาดเรียกว่า[[กอลลัม]]
 
[[ชาวนูเมนอร์]] ซึ่งเป็นเผ่าพันธุ์หนึ่งของมนุษย์ ที่ครั้งหนึ่งเหล่าบรรพบุรุษชาวนูเมนอร์ได้ทำการต่อสู้กับจอมมาร[[มอร์กอธ]]และเหล่าสมุนในมหาสงครามแห่งยุค ([[:en:war_of_wrath|War of Wrath]]) ซึ่งเป็นช่วงปลาย[[ยุคที่หนึ่งแห่งอาร์ดา]] เหล่าเทพวาลาจึงประทานพรให้ชาวนูเมนอร์มีอายุยืนยาวกว่าคนทั่วไปสามเท่าและมีอิสระที่จะตายเมื่อต้องการก่อนที่จะแก่ตัวลงและต้องทนทุกข์ทรมานกับความชรา ดังจะเห็นตัวอย่างได้จากกษัตริย์[[อารากอร์น|เอเลสซาร์]] ซึ่งเลือกที่จะตายและจากไปอย่างสงบก่อนที่จะหมดอายุขัย
 
ความกลัวต่อความตายก่อตัวขึ้นในยุคหลัง ๆ บนแผ่นดินนูเมนอร์ เนื่องจากเหล่ากษัตรย์นูเมนอร์เริ่มมีความรู้สึกว่าอายุขัยที่ยืนยาวกว่าคนปกตินั้นไม่เพียงพอ ความรู้สึกเหล่านี้สั่งสมจนถึงขีดสุดในยุคสมัยของกษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์นูเมนอร์คือ [[:en:Ar-Pharazôn|Ar-Pharazôn]] ซึ่งได้สร้างกองเรือขนาดใหญ่เพื่อจะไปยึดเอาแผ่นดิน[[วาลินอร์]] ([[:en:Valinor|Valinor]]) จากเหล่าเทพมาเป็นของตน ด้วยความเชื่อผิด ๆ ว่าดินแดนนี้คือที่บรรจุความลับแห่งการเป็นอมตะไว้ แต่ผลลัพธ์ที่ได้กลับตรงกันข้าม เพราะเหล่าเทพวาลาร์ได้ลงโทษทำให้แผ่นดินดูเมนอร์จมกลับลงไปในทะเลดังเดิม
 
== อ้างอิง ==
907

การแก้ไข