ผลต่างระหว่างรุ่นของ "ยุทธการที่วอเตอร์ลู"

ไม่มีคำอธิบายอย่างย่อ
 
==สมรภูมิ==
[[Image:Belgique Butte du Lion dit de Waterloo.jpg|thumb|right|200px| ''มอร์น แปลน'' ที่มีชื่อเสียงโดย วรรณกรรมของ[[วิกเตอร์ อูโก]]และ[[ไลออนส์ โมนด์]].]]
สมรภูมิวอเตอร์ลูมีแนวสันเขาตามทิศตะวันตกไปทิศตะวันออก มีถนนไปบรัสเซล์ตัดผ่านตรงกลางในแนวตั้งฉาก ทางยอดเขามีถนน[[Ohain, Belgium|โออัง]]และหุบเหวตื้น ที่จุดตัดของถนนไปบรัสเซล์มีต้นเอม ซึ่งเวลลิงตันได้ควบคุมการรบที่นั่น โดยใช้การรบบนเนินเขา<ref>{{Harvnb|Barbero|2005|pp=78,79}}.</ref>ความยาวของกองทัพนั้นประมาณ{{convert|2.5|mi|km}}เวลลิงตันจึงสามารถนำกองทัพของเขารุกขึ้นมาได้ ซึ่งเขาทำในช่วงตอนกลางและฝั่งขวาไปยังหมู่บ้าน[[แบรน์-ลาลเลอด]]โดยหวังใช้กองทัพปรัสเซียมาถึงให้ทันเวลา<ref>{{Harvnb|Barbero|2005|p=80}}.</ref>
ทางยอดเขามีถนน[[Ohain, Belgium|โออัง]] และ[[หุบเหวตื้น]]. Near the crossroads with the Brussels road was a large elm tree that was roughly in the centre of Wellington's position and served as his command post for much of the day. Wellington deployed his infantry in a line just behind the crest of the ridge following the Ohain road. Using the [[Reverse slope defence|reverse slope]], as he had many times previously, Wellington concealed his strength from the French, with the exception of his skirmishers and artillery.<ref>{{Harvnb|Barbero|2005|pp=78,79}}.</ref> The length of front of the battlefield was also relatively short at {{convert|2.5|mi|km}}. This allowed Wellington to draw up his forces in depth, which he did in the centre and on the right, all the way towards the village of [[Braine-l'Alleud]], in the expectation that the Prussians would reinforce his left during the day.<ref>{{Harvnb|Barbero|2005|p=80}}.</ref>
ด้านหน้าสันเขามีจุดสำตัญที่สามารถใช้ป้องกันการโจมตีได้ ฝั่งขวาสุดมีชาโต สวน และสวมผลไม้ที่[[อูโกมองต์]]มีบ้านที่ซ่อนอยู่ท่ามกลางต้นไม้ซึ่งหันไปทางทิศเหนือ ตามแนวร่องเหว ฝั่งซ้ายสุดมีหมู่บ้านเล็กๆ ชื่อปาปล็อต(Papelotte) ซึ่งอูโกมองต์และปาปล็อตได้มีทหารประจำการ ซึ่งทำให้การโจมตีตามแนวขอบใช้ไม่ได้ และปาปล็อตยังยึดถนนไปวาเวรอ ซึ่งทหารปรัสเซียใช้เดินทางมา ทิศตะวันตกของถนนไปบรัสเซล์มีฟาร์มชื่อว่า[[ลาแอย์แซงต์]]มีทหารเบาแห่ง[[กองทหารแห่งกษัตริย์เยอรมัน]]400 นายประจำการอยู่.<ref>{{Harvnb|Barbero|2005|p=149}}.</ref>ด้านตรงข้ามของถนนมีเหมืองทราย ที่[[หน่วยไรเฟิลที่ 95]]ประจำการเป็นพลแม่นปืน<ref>{{Harvnb|Parry|1900|p=58}}.</ref>
 
In front of the ridge, there were three positions that could be fortified. On the extreme right were the château, garden, and orchard of [[Hougoumont (farmhouse)|อูโกมองต์]]. This was a large and well-built country house, initially hidden in trees. The house faced north along a sunken, covered lane (usually described by the British as "the hollow-way") along which it could be supplied. On the extreme left was the hamlet of Papelotte. Both Hougoumont and Papelotte were fortified and garrisoned, and thus anchored Wellington's flanks securely. Papelotte also commanded the road to Wavre that the Prussians would use to send reinforcements to Wellington's position. On the western side of the main road, and in front of the rest of Wellington's line, was the farmhouse and orchard of [[La Haye Sainte]], which was garrisoned with 400 light infantry of the [[King's German Legion]].<ref>{{Harvnb|Barbero|2005|p=149}}.</ref> On the opposite side of the road was a disused sand quarry, where the [[95th Rifles]] were posted as sharpshooters.<ref>{{Harvnb|Parry|1900|p=58}}.</ref>
This position presented a formidable challenge to an attacker. Any attempt to turn Wellington's right would entail taking the entrenched Hougoumont position; any attack on his right centre would mean the attackers would have to march between [[Enfilade and defilade|enfilading fire]] from Hougoumont and La Haye Sainte. On the left, any attack would also be enfiladed by fire from La Haye Sainte and its adjoining sandpit, and any attempt at turning the left flank would entail fighting through the streets and hedgerows of Papelotte, and some very wet ground.<ref>{{Harvnb|Barbero|2005|pp=141,235}}.</ref>
 
15

การแก้ไข