ผลต่างระหว่างรุ่นของ "สงครามอ่าว"

เพิ่มขึ้น 10,527 ไบต์ ,  8 ปีที่แล้ว
 
[[ธนาคารโลก]]รับมือกับปัญหาด้วยการเร่งร่ายจ่ายของโครงการที่ดำเนินอยู่และปรับเงินกู้ [[กองทุนการเงินระหว่างประเทศ]]ได้นำมาตรการการปล่อยเงินกู้เข้ามาใช้สองมาตรการ ได้แก่ การช่วยเสริมการปรับโครงสร้าง (''Enhanced Structural Adjustment Facility'') และการช่วยเหลือเงินชดเชยและเงินฉุกเฉิน (''Compensatory & Contingency Financing Facility'') ประชาคมยุโรปช่วยเหลือด้วยการเสนอเงินจำนวน 2 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ
 
==เทคโนโลยี==
[[File:Missouri missile BGM-109 Tomahawk.JPG|thumb|right|เรือ[[ยูเอสเอส มิสซูรี (บีบี-63)|ยูเอสเอส ''มิสซูรี'']]กำลังยิง[[บีจีเอ็ม-109 โทมาฮอว์ค|ขีปนาวุธโทมาฮอว์ค]] สงครามอ่าวนับเป็นสงครามสุดท้ายที่มีการใช้[[เรือประจัญบาน]]เข้าร่วมรบ]]
[[อาวุธนำวิถีด้วยความแม่นยำ]] เช่น ขีปนาวุธนำวิถีเอจีเอ็ม-130 ของสหรัฐ ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้การโจมตีทุกครั้งสามารถลดจำนวนผู้เสียชีวิตพลเรือนได้มากกว่าสงครามครั้งก่อนๆ แม้ว่ามันจะถูกใช้น้อยครั้งกว่าระเบิดทั่วไปที่ไร้ความแม่นยำก็ตาม กองกำลังผสมสามารถระเบิดอาคารในย่านเมืองของแบกแดดได้ในขนาดที่ว่านักข่าวในโรงแรมสามารถเห็นขีปนาวุธกำลังบินเข้าหาเป้าหมาย
 
อาวุธนำวิถีด้วยความแม่นยำคิดเป็น 7.4% ของระเบิดทั้งหมดที่กองกำลังผสมใช้ ระเบิดแบบอื่นๆ ได้แก่[[ชุดระเบิดพวง]] ซึ่งจะระเบิดและกระจายระเบิดขนาดย่อมออกไปทั่วบริเวณ<ref>{{cite web|url=http://www.fas.org/man/dod-101/sys/dumb/cluster.htm |title=Dumb Bombs |publisher=Fas.org |accessdate=18 March 2010}}</ref> และระเบิด[[บีแอลยู-82|เดซี่คัตเตอร์]]ขนาด 15,000 ปอนด์ที่สามารถทำลายทุกสิ่งในรัศมีหลายร้อยหลา
 
ระบบ[[จีพีเอส]]เองก็มีบทบาทสำคัญที่ช่วยให้กองกำลังผสมสามารถหาทางข้ามทะเลทรายขนาดใหญ่ได้อย่างง่ายดาย แต่ด้วยการที่เครื่องรับสัญญาณมีจำนวนน้อย บางหน่วยจึงต้องใช้แบบที่เป็นเชิงพาณิชย์แทน และเพื่อให้ได้ประสิทธิภาพสูงสุดจึงต้องปิดการตั้งค่าบางอย่างของระบบจีพีเอสในช่วงปฏิบัติการพายุทะเลทรายเพื่อให้ตัวรับสัญญาณแบบเชิงพาณิชย์สามารถให้ตำแหน่งที่แม่นยำเทียบเท่าแบบของทหาร<ref>{{cite book|url=http://books.google.com/books?id=sVgf41ic6LgC&lpg=PA55&ots=lNtb0Fdpys&dq=gulf%20war%20gps&pg=PR4#v=onepage&q=gulf%20war%20gps&f=false|title=GPS for Dummies|first=Joel|last=McNamara}}</ref>
 
[[ระบบแจ้งเตือนและควบคุมทางอากาศ]]หรือเอแว๊กส์ (''AWACS'') และระบบสื่อสารผ่านดาวเทียมมีบทบาทสำคัญมากในสงคราม ตัวอย่างเช่น เครื่องบิน[[กรัมแมน อี-2 ฮอว์คอาย]]และ[[โบอิง อี-3 เซนทรี]]ของสหรัฐ เครื่องบินทั้งสองแบบถูกนำมาใช้ในปฏิบัติการบัญชาการและควบคุม ระบบดังกล่าวทำให้การสื่อสารระหว่างทหารอากาศ ทหารบก และทหารเรือเป็นไปได้ง่าย นี่เป็นหนึ่งในหลายสาเหตุที่กองกำลังผสมสามารถเอาชนะการรบทางอากาศได้
 
อิรักได้ใช้เครื่องทำสำเนาของอเมริิกาในการสร้างแผนการรบของตนเอง แต่เครื่องทำสำเนาเหล่านั้นกลับมีตัวส่งสัญญาณที่ถูกซ่อนเอาไว้ทำให้[[อากาศยานการสงครามอิเลคทรอนิก]]ของสหรัฐสามารถจับตำแหน่งของฝ่ายอิรักและโจมตีเป้าหมายเหล่านั้นได้อย่างแม่นยำ<ref>{{cite news|url=http://www.economist.com/node/18527456 |title=Something wrong with our **** chips today |work=The Economist |date= 7 April 2011|accessdate=13 June 2011}}</ref>
 
===ขีปนาวุธสกั๊ดและเพเทรียต===
บทบาทของขีปนวุธสกั๊ดมีความโดดเด่นอย่างมากในสงคราม สกั๊ดเป็นขีปนาวุธยุทธวิธีที่สหภาพโซเวียตพัฒนาขึ้นและถูกใช้โดย[[กลุ่มกองกำลังโซเวียตในเยอรมนี]]ของ[[กองทัพแดง]]ที่ประจำการอยู่ใน[[เยอรมนีตะวันออก]] มันมีหัวรบเป็นระเบิดนิวเคลียร์และหัวรบเคมีที่ถูกออกแบบมาเพื่อทำลายส่วนควบคุมและบัญชาการของเยอรมนีตะวันตก นอกจากนี้แล้วยังสามารถใช้เพื่อยิงเข้าใส่ทหารราบโดยตรงได้อีกด้วย
 
ขีปนาวุธสกั๊ดใช้ตัวนำวิถีแบบเฉื่อยซึ่งจะทำงานอยู่สักระยะพร้อมกับเครื่องยนต์ อิรักใช้สกั๊ดเพื่อโจมตีใส่อิสราเอลและซาอุดิอาระเบีย ขีปนาวุธบางลูกสร้างความเสียหายมหาศาลในขณะที่บางลูกทำได้เพียงเล็กน้อย ความกลัวต่อสกั๊ดเพิ่มขึ้นเมื่อคาดกันว่าอิรักอาจใช้หัวรบที่เป็นอาวุธชีวภาพหรือเคมี แต่กระนั้นก็ไม่มีขีปนาวุธแบบดังกล่าวโจมตีใส่ที่ใด
 
[[เอ็มไอเอ็ม-104 เพเทรียต|ขีปนาวุธเพเทรียต]]ของสหรัฐถูกนำมาใช้ในสงครามเป็นครั้งแรก กองทัพสหรัฐอ้างว่ามันสามารถจัดการกับขีปนาวุธสกั๊ดได้อย่างมีประสิทธิภาพ แต่การวิเคราะห์ภายหลังพบว่าขีปนาวุธเพเทรียตยิงถูกแค่ 9% เท่านั้น ในขณะที่ 45% เป็นการยิงใส่เศษซากของขีปนาวุธหรือยิงผิดเป้าหมาย<ref name="Cirincione"/> กระทรวงกลาโหมของเนเธอร์แลนด์ที่ได้นำขีปนาวุธเพเทรียตไปใช้เพื่อปกป้องพลเรือนในอิสราเอลและตุรกี ได้อ้างในเวลาต่อมาว่าขีปนาวุธเพเทรียตทำได้ดีกว่านั้น<ref name=nederland2009 /> นอกจากนี้ยังมีเหตุการณ์ครั้งหนึ่งที่ซอฟท์แวร์ของขีปนาวุธเกิดขัดข้องทำให้ไม่สามารถเข้าสกัดขีปนาวุธสกั๊ดได้และลงเอยด้วยการมีผู้เสียชีวิต<ref>{{cite web|url=http://www.ima.umn.edu/~arnold/disasters/patriot.html |title=The Patriot Missile Failure |publisher=Ima.umn.edu |accessdate=1 February 2011}}</ref> ทั้งกองทัพสหรัฐและบริษัทผู้ผลิตขีปนาวุธยังคงย้ำว่าขีปนาวุธเพเทรียต"ทำหน้าที่ได้ราวกับปาฏิหารย์"ในสงครามอ่าว<ref name="Cirincione">{{cite web |first=Joseph |last=Cirincione |authorlink=Joseph Cirincione |title=The Performance of the Patriot Missile in the war |url=http://www.ceip.org/files/projects/npp/resources/georgetown/PatriotPaper.pdf |archiveurl=http://replay.web.archive.org/20031223120310/http://www.ceip.org/files/projects/npp/resources/georgetown/PatriotPaper.pdf |publisher=[[Carnegie Endowment for International Peace]]|date=October 1992 |archivedate=23 December 2003 | format=PDF|accessdate=4 December 2005}}</ref>
 
== อ้างอิง ==
3,879

การแก้ไข