ผลต่างระหว่างรุ่นของ "การประชุมเจนีวา (ค.ศ. 1954)"

ไม่มีคำอธิบายอย่างย่อ
หลังจากความพ่ายแพ้ของ[[จักรวรรดิญี่ปุ่น]]ใน ค.ศ. 1945 รัฐบาลเฉพาะกาลสาธารณรัฐฝรั่งเศสได้ฟื้นฟูการปกครองอาณานิคมใน[[อินโดจีนฝรั่งเศส]] ในปี ค.ศ. 1946 ได้เกิดขบวนการเคลื่อนไหวของประชาชนพวก[[ชาตินิยม]]และ[[คอมมิวนิสต์]] สงครามอาณานิคมครั้งนี้เกิดขึ้นระหว่าง[[กองทัพรบนอกประเทศภาคพื้นตะวันออกไกลฝรั่งเศส|กองทัพรบนอกประเทศ]]ของ[[สหภาพฝรั่งเศส]]และกองโจรเวียดมินห์ ภายใต้การนำของ[[โฮจิมินห์]] ซึ่งได้เปลี่ยนไปสู่วิกฤตการณ์[[สงครามเย็น]]ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1950<ref>[http://www.amazon.com/dp/0813124409/ ''Replacing France: The Origins of American Intervention in Vietnam''], Kathryn C. Statler, University Press of Kentucky, July 2007</ref> คอมมิวนิสต์เวียดมินห์ได้รับการสนับสนุนจากสาธารณรัฐประชาชนจีนซึ่งเพิ่งจะได้รับการประกาศใหม่ และสหภาพโซเวียต ในขณะที่ฝรั่งเศสและ[[กองทัพแห่งชาติเวียดนาม]]ซึ่งเพิ่งจะได้รับการก่อตั้งขึ้นใหม่ ก็ได้รับการสนับสนุนจากสหรัฐอเมริกาเช่นกัน
 
[[ยุทธการที่เดียนเบียนฟู]]ซึ่งเริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 13 มีนาคมและดำเนินไประหว่างการประชุม ปัญหาดังกล่าวได้กลายเป็นการเปลี่ยนแปลงยุทธศาสตร์เมื่อทั้งสองฝ่ายต่างก็ต้องการมีชัยชนะและสร้างตำแหน่งซึ่งอำนวยประโยชน์สำหรับการเจรจาที่ได้รับการวางแผนไว้เกี่ยวกับ "ปัญหาอินโดจีน" หลังจากมีการรบเป็นเวลา 55 วัน ที่ตั้งของฝรั่งเศสซึ่งถูกล้อมได้พ่ายแพ้และตำแหน่งกลางของฝรั่งเศสทั้งหมดถูกยึดครองโดยเวียดมินห์
 
สงครามครั้งนี้มีความสำคัญซึ่งได้แสดงให้เห็นอย่างเต็มตาว่ามหาอำนาจอาณานิคมตะวันตกสามารถถูกเอาชนะได้โดยกองกำลังปฏิวัติของชนพื้นเมือง ที่ผ่านมา ฝรั่งเศสได้ปราบปรามการลุกฮือที่คล้ายคลึงกันในอาณานิคม[[มาดากัสการ์]]ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1947 ไม่กี่เดือนหลังจากยุทธการที่เดียนเบียนฟู ได้วางกำลังทหารใน[[แอลจีเรีย]] และสงครามประกาศอิสรภาพซึ่งเป็นสงครามกองโจร เริ่มต้นขึ้นในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1954 ความไม่ไว้วางใจและการต่อต้านของบรรดาเสนาธิการของกองทัพต่อ[[สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 4]] หลังจากความพ่ายแพ้ในสงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่ง นำไปสู่[[รัฐประหาร]]สองครั้งในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1958 และในเดือนเมษายน ค.ศ. 1961 นายพลกบฏส่วนใหญ่เป็นทหารผ่านศึกอินโดจีน รวมไปถึงอดีตผู้บัญชาการ ราอูล ซาลัน
 
== อ้างอิง ==
130,867

การแก้ไข