ผลต่างระหว่างรุ่นของ "ดาวแคระขาว"

ไม่มีคำอธิบายอย่างย่อ
(เก็บกวาด +เก็บกวาดด้วยสจห.)
== การค้นพบ ==
 
ดาวแคระขาวที่ถูกค้นพบเป็นดวงแรกอยู่ใน[[ระบบดาวสามดวง]]ใน [[40 Eridani]] ซึ่งประกอบไปด้วยดาวสว่างใน[[แถบลำดับหลัก]] 40 Eridani A ซึ่งโคจรอยู่ใกล้กับระบบดาวคู่ซึ่งมีดาวแคระขาว 40 Eridani B และ[[ดาวแคระแดง]]ในแถบลำดับหลัก 40 Eridani C [[ฟรีดดริค วิลเฮล์ม เฮอร์เชล]] ได้ค้นพบคู่ดาว 40 Eridani B/C ตั้งแต่วันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1783<ref>[http://links.jstor.org/sici?sici=0261-0523 (1785) 75%3C40%3ACODSBW%3E2.0.CO%3B2-P Catalogue of Double Stars], William Herschel, ''Philosophical Transactions of the Royal Society of London'' '''75''' (1785), pp. 40-126</ref> ต่อมา Friedrich Georg Wilhelm Struve ได้เฝ้าสังเกตในปี 1825 และ Otto Wilhelm Struve เฝ้าสังเกตในปี 1815<ref>[http://adsabs.harvard.edu/abs/1926BAN.....3..128V The orbit and the masses of 40 Eridani BC], W. H. van den Bos, ''Bulletin of the Astronomical Institutes of the Netherlands'' '''3''', #98 (July 8, 1926), pp. 128-132.</ref><ref>[http://adsabs.harvard.edu/abs/1974AJ.....79..819H Astrometric study of four visual binaries], W. D. Heintz, ''Astronomical Journal'' '''79''', #7 (July 1974), pp. 819-825.</ref> ครั้นถึงปี ค.ศ. 1910 Henry Norris Russel, Edward Charles Pickering และ Williamina Fleming จึงได้ค้นพบว่า ทั้ง ๆ ที่มันเป็นดาวที่จางแสงมาก แต่ 40 Eridani B จัดเป็นดาวที่มี [[การจัดประเภทดาวฤกษ์|spectral type A]] หรือมีแสงสีขาว<ref name="holberg">[http://adsabs.harvard.edu/abs/2005AAS...20720501H How Degenerate Stars Came to be Known as White Dwarfs], J. B. Holberg, ''Bulletin of the American Astronomical Society'' '''37''' (December 2005), p. 1503.</ref> ในปี 1939 Russell มองย้อนไปในการสำรวจ<ref name="schatzman">''White Dwarfs'', E. Schatzman, Amsterdam: North-Holland, 1958.</ref>
 
{{คำพูด|ผมได้ไปเยี่ยมเพื่อนและผู้เอื้อเฟื้อสนับสนุนเงิน ศาสตราจารย์ เอ็ดเวิร์ด ซี. พิกเคอริง ด้วยลักษณะนิสัยที่มีอัธยาศัยดี เขาจึงอาสาไปสำรวจสเปกตรัมของดาวทุกดวงรวมถึงเปรียบเทียบดาวแต่ละดวงด้วยและสำรวจพารัลแลกซ์ของดวงดาวที่ Hinks และผมได้ทำไว้ที่แคมบริดจ์, และผมก็ได้แลกเปลี่ยนความคิดเห็น ชิ้นงานประจำวันที่ชัดเจนตรวจสอบได้ให้ผลดี นั่นทำให้การสำรวจของดาวที่มีแมกนิจูดสัมบูรณ์ต่ำทุกดวงมี Spectral class M ในการสนทนาในหัวข้อนี้ ผมถามพิกเคอริงเกี่ยวกับความแน่นอนในดาวไม่สว่างอื่น ๆ ที่ไม่ได้อยู่ในรายการของผมและกล่าวถึง 40 Eridani B ที่ไม่ธรรมดา ด้วยลักษณะนิสัยของเขา เขาก็ส่งบันทึกถึงออฟฟิศของหอดูดาวและก่อนหน้านั้นไปนาน คำตอบมาถึงว่าสเปกตรัมของดาวคือ A ผมรู้พอเกี่ยวกับมันกระทั่ง Plaleozoic ด้วยซ้ำ ผมรู้ทันทีที่มันไม่สอดคล้องอย่างมากระหว่างที่พวกเราจะเรียกมันว่าค่าของความสว่างพื้นผิวและความหนาแน่นเป็นไปได้ ผมต้องแสดงว่าผมไม่เพียงรู้สึกสงสัยเท่านั้นแต่ยังรู้สึกสลดด้วย ข้อยกเว้นนี้ดูเหมือนจะเป็นกฎของพฤติกรรมของดาวที่สวยงาม แต่ Pickering ยิ้มให้ผมและพูดว่ามันเป็นข้อยกเว้นที่นำไปสู่ความรู้อันก้าวหน้า และแล้วดาวแคระขาวก็เข้ามาสู่ขอบข่ายการศึกษาของผม!|วอลเตอร์ อดัมส์ อธิบายถึง Spectral type ของดาว 40 Eridani B อย่างเป็นทางการในปี 1914<ref>[http://adsabs.harvard.edu/abs/1914PASP...26..198A An A-Type Star of Very Low Luminosity], Walter S. Adams, ''Publications of the Astronomical Society of the Pacific'' '''26''', #155 (October 1914), p. 198.</ref>}}