เปิดเมนูหลัก

การเปลี่ยนแปลง

replaceViaLink: modern use
| ผู้ใช้งานหลัก = [[กองทัพอากาศสหรัฐ]]<br />ประเทศอื่นอีก 25 ประเทศ (ดูที่[[เอฟ-16 ไฟทิงฟอลคอน#ประเทศผู้ใช้งาน|ประเทศผู้ใช้งาน]])
| จำนวนที่ผลิต = มากกว่า 4,400 ลำ
| มูลค่า = เอฟ-16เอ/บี 14.6 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯสหรัฐ<ref name="AF_fact_sh"/> <br />เอฟ-16ซี/ดี 18.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯสหรัฐ<ref name="AF_fact_sh"/>
| แบบอื่น = [[เจเนรัล ไดนามิกส์ เอฟ-16เอ็กซ์แอล]]<br />[[เอฟ-16 วิสต้า]]<br />[[มิตซูบิชิ เอฟ-2]]
}}
=== โครงการเครื่องบินขับไล่น้ำหนักเบา ===
 
ในปลายทศวรรษที่ 1960 บอยด์ได้รวบรวมกลุ่มผู้คิดค้นที่กลายมาเป็นกลุ่มที่รู้จักกันในชื่อ"มาเฟียเครื่องบินขับไล่น้ำหนักเบา" ในปีพ.ศ. 2512 กลุ่มสามารถหาทุนในการศึกษาและประเมินผลทฤษฎีอี-เอ็มของพวกเขา เจเนรัล ไดนามิกส์ได้รับเงินจำนวน 149,000 ดอลลาร์สหรัฐฯสหรัฐ และนอร์ทธรอปได้รับ 100,000 ดอลลาร์สหรัฐฯสหรัฐ เพื่อทำการพัฒนาแบบความคิดที่จะใช้เป็นตัวทฤษฎีอี-เอ็มของบอยด์ งานของพวกเขานำไปสู่วายเอฟ-16 และวายเอฟ-17 ตามลำดับ<ref>Richardson 1990, pp. 7–8.</ref><ref>Coram, Robert. ''Boyd: the Fighter Pilot Who Changed the Art of War''. New York: Little, Brown, and Co., 2002. ISBN 0-316-88146-5.</ref>
 
แม้ว่าเหล่าผู้สนับสนุนโครงการเอฟเอ็กซ์ของกองทัพอากาศยังคงไม่ชอบความคิดนี้เพราะพวกเขาเข้าใจว่ามันเป็นภัยต่อโครงการเอฟ-15 ความคิดโครงการเอดีเอฟได้รับการสนับสนุนจากพลเมืองภายใต้ผู้รักษาการรัฐมนตรีกระทรวงกลาโหมเดวิด แพ็คคาร์ด ผู้ท่ชอบความคิดในการแข่งขันหาต้นแบบ ผลที่ได้คือในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2514 กลุ่มศึกษาต้นแบบของกองทัพอากาศถูกตั้งขึ้นมาโดยมีบอยด์เป็นคนสำคัญ และแบบเสนอสองแบบจากหกก็ได้รับทุน แบบหนึ่งคือเครื่องบินขับไล่น้ำหนักเบาหรือแอลดับบลิวเอฟ (''Lightweight Fighter, LWF'') การร้องจ้อเสนอเกิดขึ้นในวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2515 ต้องการเครื่องบินขับไล่กลางวันขนาด 9,100 กิโลกรัมพร้อมกับอัตราการเลี้ยวที่ดี การเร่งและพิสัย และสามารถทำการต่อสู้ที่ความเร็ว 0.6-1.6 มักได้และทำการได้ในระดับความสูง 30,000-40,000 ฟุต นี้คือขอบเขตซึ่งกองทัพอากาศสหรัฐคาดว่าการต่อสู้กลางอากาศในอนาคตส่วนมากจะเกิดขึ้น โดยมีพื้นฐานมาจากสงครามเวียดนาม [[สงครามหกวัน]] และสงครามอินโด-ปากีสถาน ราคาที่คาดกันในการผลิตเครื่องบินคือ 3 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯสหรัฐ แผนการผลิตนี้เป็นเพียงการคาดเดาตามที่กองทัพอากาศนั้นไม่มีข้อผูกมัด และอันที่จริง ไม่มีแผนที่จะหาผู้ชนะ ซึ่งจะต้องประกาศในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2518<ref>Peacock 1997, pp. 9–10.</ref><ref>Richardson 1990, pp. 7–9.</ref>
 
บริษัทห้าบริษัทตอบสนองและในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2515 มีการประกาศผู้ชนะในการพัฒนาต้นแบบและทำการทดสอบคือโมเดล 908-909 ของโบอิง และ โมเดล 401 ของเจเนรัล ไดนามิกส์ อย่างไรก็ตามหลังจากนั้นหน่วยเอสเอสเอ (''Source Selection Authority, SSA'') ได้ลดโบอิงไปอยู่ที่สามตามหลังพี-600 ของนอร์ทธรอป เจเนรัล ไดนามิกส์และนอร์ทธรอฟได้รางวัลในการทำสัญญามูลค่า 37.9 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯสหรัฐ และ 39.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯสหรัฐ เพื่อสร้างวายเอฟ-16 และ[[นอร์ทธรอฟ วายเอฟ-17|วายเอฟ-17]] ตามลำดับ โดยทำการบินครั้งแรกของทั้งสองแบบนั้นวางแผนเอาไว้ในต้นปีพ.ศ. 2517 เพื่อเอาชนะคนใหญ่คนโตในกองทัพอากาศ กลุ่มมาเฟียเครื่องบินขับไล่และผู้สนับสนุนแอลดับบลิวเอฟได้สนับสนุนความคิดการใช้เครื่องบินราคาสูงและต่ำผสมกัน ความคิดนี้จะระบุความสัมพันธ์ของเอฟ-15 และเอฟ-16 และต่อมาก็คือ[[เอฟ-22 แร็พเตอร์]]และ[[เอฟ-35 ไลท์นิ่ง 2]]<ref>Peacock 1997, pp. 10–11.</ref><ref>Richardson 1990, pp. 8–9.</ref>
 
=== เริ่มบิน ===
123,854

การแก้ไข