เปิดเมนูหลัก

การเปลี่ยนแปลง

เพิ่มขึ้น 100 ไบต์ ,  7 ปีที่แล้ว
ไม่มีคำอธิบายอย่างย่อ
'''ภาษาผู้ไท''' (เขียน '''ผู้ไทย''' หรือ '''ภูไท''' ก็มี) เป็นภาษาในตระกูลภาษาไท-กะได มีผู้พูดจำนวนไม่น้อย กระจัดกระจายในภูมิภาคต่างๆ ของ[[ประเทศไทย|ไทย]] [[ประเทศลาว|ลาว]] และ[[ประเทศเวียดนาม|เวียดนาม]] เข้าใจว่า ผู้พูดภาษาผู้ไทมีถิ่นที่อยู่ดั้งเดิมอยู่ในเมือง '''แถง''' หรือปัจจุบันคือจังหวัด[[เดียนเบียนฟเดียนเบียนฟู]]ของเวียดนาม ในอดีตคือแคว้นสิบสองจุไทของสยาม เรียกว่า [[ชาวไทดำ]] ในปัจจุบัน มีการจัดให้ภาษาผู้ไทเป็นกลุ่มย่อยของ[[ภาษาไทดำ]]อีกทอดหนึ่ง
 
== ผู้พูดภาษาผู้ไท ==
 
== ลักษณะของภาษา ==
ด้วยภาษาผู้ไทเป็นภาษาใน[[ตระกูลภาษาไท-กะได|ตระกูลไท]] จึงมีลักษณะเด่นร่วมกับ[[ภาษาไทย]]ด้วย นั่นคือ
* เป็นภาษาคำโดด มักเป็นคำ[[พยางค์]]เดียว
* เป็นภาษามี[[วรรณยุกต์]]
* โครงสร้างประโยคแบบเดียวกัน คือ "ประธาน กริยา กรรม" (SVO) ไม่ผันรูปตามโครงสร้างประโยค
 
== หน่วยเสียงในภาษาผู้ไท ==
 
=== หน่วยเสียงพยัญชนะ ===
 
 
ในที่นี้ขออธิบายเฉพาะเสียงที่แตกต่างจากภาษาไทยมาตรฐาน ดังนี้
* /ญ/ เป็นหน่วยเสียงพิเศษ ที่ไม่พบในภาษาไทยภาคกลาง แต่พบได้ในภาษาไทยถิ่นอีสาน เหนือ และใต้ (บางถิ่น) ในภาษาผู้ไท บางถิ่นผู้พูดใช้เสียง /ญ/ โดยตลอด บางถิ่นใช้ทั้งเสียง /ญ/ และ / ย/ โดยไม่แยกแยะคำศัพท์
 
=== หน่วยเสียงสระ ===
|/มะเขือ/||/มะเขอ/
|}
 
=== หน่วยเสียงวรรณยุกต์ ===
หน่วยเสียงวรรณยุกต์ในภาษาผู้ไท มีด้วยกัน 5 หน่วย
ลักษณะเด่นอื่นๆ ของภาษาผู้ไท มีดังนี้
 
1. *เสียงท้ายคำถาม
** เผอ,ผิเหลอ,ผะเหลอ = อะไร
*: "นี้แม่นเผอ" = นี่คืออะไร
*: "เว้าผิเหลอหว่ะ" = พูดอะไรน่ะ
*: "จักแม่นผะเหลอ" = ไม่รู้อะไร
** เผ่อ,ผู้เหล่อ = ใคร
*: "แม้ ล่ะ ไป๋ เหย้ม เผ่อ" = แม่จะไปเยี่ยมใคร
*: "ผู้เหล่อล่ะไป๋กับข้อยแด่" = ใครจะไปกับผมบ้าง
** ซิเหล่อ,เนอะเห่อ = ที่ไหน
*: "เพิ้น ล่ะ ไป๋ ซิ เหล่อ" = เขาจะไปไหน
*: "เจ้าอยู่เนอะเห่อหว่ะ" = คุณอยู่ที่ไหนน่ะ
** มิ = ไม่
*: "ไป๋ลึมิไป๋" = ไปหรือไม่ไป
*: "มิได้" = ไม่ได้,ไม่มี
2.* สระประสมในภาษาไทยถิ่นอื่น มักเป็นสระเดี่ยวในภาษาผู้ไท
** สระ เอีย เป็น เอ
*: กระเทียม - กะเท่ม
*: โรงเรียน - โฮงเฮน,โลงเลน
** สระ เอือ เป็น เออ
*: น้ำเชื่อม - น้ำเซิ้ม
*: ใส่เสื้อ - เส่อเส้อ
** สระ อัว เป็น โอ
*: กล้วย - โก๊ย
3.** สระใอ (ไม้ม้วน)ในภาษาไทกลาง เมื่อพูดในภาษาผู้ไท มักออกเสียงสระเออ ดังนี้
*: ใหม่-เหม่อ
*: ใส่-เส่อ
*: หัวใจ-โหเจ๋อ
*: ใกล้-เข้อ,เก้อ
*: แกงมะเขือใส่เนื้อเสือ กินบนเรือ เพื่อกลับบ้าน-แกงมะเขอเส่อเน้อเสอ กินเทิงเฮอ เพ้อเมอเฮิน
4.** สระไอ(ไม้มลาย)ในภาษาไทยกลาง จะออกเสียง จัตวา (+)ในสำเนียงภูไท ดังนี้
*: ไป-ไป๋,
5.* ข บางคำจะออกเสียงเป็น ห, ค บางคำจะออกเสียงเป็น ฮ ดังนี้
:** เข้า-เห้า,ข้า-ห้า,ค้าขาย-ฮ้าหาย
:** คนห้าคนฆ่าคนห้าคน-ฮนห้าฮนห้าฮนห้าฮน
6.* คำที่สะกดด้วย -อก จะออกเสียง สระ เอาะ(เสียงสั้น) ดังนี้
:** นอก-เน้าะ,จอก-เจ้าะ,คอก-เค่าะ,ปลอก-เป๊าะ
 
== อ้างอิง ==
13,204

การแก้ไข