ผลต่างระหว่างรุ่นของ "ใบอนุญาตประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม (ประเทศไทย)"

ไม่มีคำอธิบายอย่างย่อ
ในปี [[พ.ศ. 2505]] ได้มีการประกาศบังคับใช้พระราชบัญญัติวิชาชีพวิศวกรรม พ.ศ. 2505 กำหนดให้ผู้ประกอบวิชาชีพวิศวกรรม ต้องมีใบอนุญาต แบ่งออกเป็น 3 ประเภท คือ ภาคีวิศวกร สามัญวิศวกร และวุฒิวิศวกร ซึ่งใบอนุญาตจะออกให้สำหรับผู้ที่มีอายุไม่น้อยกว่า 20 ปีบริบูรณ์ โดยมี '''"คณะกรรมการควบคุมการประกอบวิชาชีพวิศวกรรม (ก.ว.)''' เป็นผู้พิจารณาออกใบอนุญาต สำหรับ ก.ว. จะมีสำนักงานภายใต้การกำกับดูแลของ[[สำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย]] มีปลัดกระทรวงมหาดไทย เป็นประธาน ก.ว.
 
ในระยะแรกมีการกำหนดวิชาชีพวิศวกรรมควบคุมไว้ 75 สาขา คือ วิศวกรรมโยธา วิศวกรรมเครื่องกล วิศวกรรมไฟฟ้า วิศวกรรมอุตสาหการ และวิศวกรรมเหมืองแร่ วิศวกรรมเคมี และวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม<ref>[http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2508/A/096/1117.PDF กฎกระทรวง ฉบับที่ 4 (พ.ศ. 2508) ออกตามความในพระราชบัญญัติวิชาชีพวิศวกรรม พ.ศ. 2505 (กำหนดเงื่อนไขให้ผู้ประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุมต้องประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุมตามประเภทและสาขาที่ระบุไว้ในใบอนุญาต)]</ref>
 
ต่อมาในปี [[พ.ศ. 2542]] ได้มีการประกาศบังคับใช้พระราชบัญญัติวิศวกร พ.ศ. 2542 กำหนดให้การออกใบอนุญาตเป็นอำนาจหน้าที่ของสภาวิศวกร
ผู้ใช้นิรนาม