ผลต่างระหว่างรุ่นของ "สารประกอบอินทรีย์"

(r2.7.2) (โรบอต แก้ไข: ta:கரிமச் சேர்வை)
 
== ประวัติ ==
แต่เดิม[[การเล่นแร่แปรธาตุ|นักเล่นแร่แปรธาตุ]]ในอดีตและนักวิทยาศาสตร์ในสมัยต่อมาเคยจัดให้สารที่มาจากสิ่งมีชีวิตเป็นสารอินทรีย์ แต่ต่อมา[[ฟรีดริช เวอเลอร์]]สามารถ[[การสังเคราะห์เวอเลอร์|สังเคราะห์ยูเรีย]]ขึ้นจากเกลืออนินทรีย์[[โพแทสเซียมไซยาเนต]]และ[[แอมโมเนียมซัลเฟต]]ได้สำเร็จในปี ค.ศ. 1828 เดิม[[ยูเรีย]]เคยถูกจัดให้เป็นสารประกอบอินทรีย์ เนื่องจากมันเป็นที่รู้จักกันว่าเกิดขึ้นเฉพาะในปัสสาวะของสิ่งมีชีวิต การทดลองของเวอเลอร์นั้นติดตามมาด้วยการสามารถเกตสังเคราะห์สารอินทรีย์ที่ซับซ้อนยิ่งขึ้นจากสารอินทรีย์ได้โดยไม่เกี่ยวข้องกับสิ่งมีชีวิตใด ๆ
 
ปัจจุบันยังไม่มีการจำกัดความอย่างเป็นทางการของสารประกอบอินทรีย์กาก หนังสือเรียนบางเล่มจำกัดความไว้ว่าจะต้องเป็นสารที่มีพันธะ C-H หนึ่งตำแหน่งหรือมากกว่า ส่วนบางเล่มจำกัดความว่า สารประกอบอินทรีย์ทุกชนิดมีพันธะ C-C<ref>{{cite journal
| author = S. A. Benner, K. G. Devine, L. N. Matveeva, D. H. Powell
| year = 2000
}}</ref> ส่วนหนังสือเล่มอื่นกล่าวว่าหากโมเลกุลของสารใดมีคาร์บอน สารนั้นจะเป็นสารอินทรีย์<ref>Robert T. Morrison, Robert N. Boyd, and Robert K. Boyd, Organic Chemistry, 6th edition (Benjamin Cummings, 1992, ISBN 0-13-643669-2</ref>
 
แม้กระทั่งการจำกัดความอย่างกว้างว่าเป็น "โมเลกุลที่ประกอบด้วยคาร์บอน" นั้นยังไม่นับรวมอัลลอยที่ประกอบด้วยคาร์บอน สารประกอบที่มีคาร์บอนประกอบอยู่ค่อนข้างน้อย อย่างเช่น โลหะคาร์บอเนตและคาร์บอนิลฟก555+ ออกไซด์อย่างง่ายของคาร์บอนกับไซยาไนต์ เช่นเดียวกับอัญรูปของคาร์บอนและเฮไลด์คาร์บอนอย่างง่ายและซัลไฟต์ ซึ่งมักจะถูกจัดให้เป็นสารอนินทรีย์
 
กล่าวโดยสรุป คือ สารประกอบคาร์บอนส่วนใหญ่เป็นสารอินทรีย์และสารประกอบส่วนใหญ่ที่มีพันธะ C-H เป็นสารอินทรีย์เช่นกัน แต่ไม่จำเป็นว่าสารประกอบอินทรีย์จะต้องมีพันธะ C-H เสมอไป อย่างเช่น ยูเรีย
ผู้ใช้นิรนาม