ผลต่างระหว่างรุ่นของ "มาตราริกเตอร์"

ไม่มีคำอธิบายอย่างย่อ
{{ขาดอ้างอิง}}
'''มาตราริกเตอร์''' ({{lang-en|Richter magnitude scale}}) หรือที่รู้จักกันว่า '''มาตราท้องถิ่น''' ({{lang-en|local magnitude scale}}; M<sub>L</sub>) เป็นการกำหนดตัวเลขเพื่อบอกปริมาณของพลังงานแผ่นดินไหวที่ปลดปล่อยออกมาจากแผ่นดินไหวครั้งหนึ่ง มันเป็นมาตราส่วนเชิงลอการิทึม[[เลขฐานสิบ|ฐานสิบ]] ซึ่งสามารถคำนวณได้จากลอดาริทึมของแอมพลิจูดการสั่นของการกระจัดที่มีค่ามากที่สุดจากศูนย์บนเครื่องตรวจวัดแผ่นดินไหวบางประเภท (Wood–Anderson torsion) ยกตัวอย่างเช่น แผ่นดินไหวที่สามารถวัดค่าได้ 5.0 ตามมาตราริกเตอร์จะมีแอพลิจูดการสั่นมากเป็น 10 เท่าของแผ่นดินไหวที่วัดค่าได้ 4.0 ริกเตอร์ ขีดจำกัดบนที่มีประสิทธิภาพของการวัดตามมาตราริกเตอร์นี้ควรต่ำกว่า 9 ริกเตอร์ และต่ำกว่า 10 ริกเตอร์สำหรับมาตราโมเมนต์แมกนิจูด เมื่อตรวจวัดแผ่นดินไหวขนาดใหญ่<ref name="Local magnitude">{{cite web|url=http://earthquake.usgs.gov/hazards/qfaults/glossary.php |title=Richter scale |work=Glossary |publisher=[[United States Geological Survey|USGS]] |date=March 31, 2010 }}</ref>
 
ปัจจุบันมาตราริกเตอร์ถูกแทนที่ด้วย'''[[มาตราโมเมนต์แมกนิจูด]]''' ซึ่งเป็นมาตรฐานที่จะให้ค่าที่โดยทั่วไปแล้วจะมีค่าใกล้เคียงกันสำหรับแผ่นดินไหวขนาดกลาง (3-7 แมกนิจูด) แต่ที่ไม่เหมือนกับมาตราริกเตอร์คือ มาตราโมเมนต์แมกนิจูดจะรายงานสมบัติพื้นฐานของแผ่นดินไหวจากข้อมูลเครื่องตรวจวัด แทนที่จะเป็นการรายงานข้อมูลเครื่องตรวจวัด ซึ่งไม่สามารถเปรียบเทียบกันได้ในแผ่นดินไหวทุกครั้ง และค่าที่ได้จะไม่สมบูรณ์ในแผ่นดินไหวความรุนแรงสูง เนื่องจากมาตราโมเมนต์แมกนิจูดมักจะให้ค่าที่ใกล้เคียงกันกับมาตราริกเตอร์ แมกนิจูดของแผ่นดินไหวที่ได้รับรายงานในสื่อมวลชนจึงมักจะรายงานโดยไม่ระบุว่าเป็นการวัดความรุนแรงตามมาตราใด
 
พลังงานที่ปลดปล่อยออกมาของแผ่นดินไหว ซึ่งสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับพลังทำลายล้างของมัน สามารถวัดได้จาก <sup>3</sup>/<sub>2</sub> เท่าของแอมพลิจูดการสั่น ดังนั้น แผ่นดินไหวที่มีความรุนแรงแตกต่างกัน 1 แมกนิจูดจึงมีค่าเท่ากับพหุคูณของ 31.6 (= (10<sup>1.0</sup>)<sup>(3 / 2)</sup> ในพลังงานที่ปลดปล่อยออกมา และที่แตกต่างกัน 2 แมกนิจูด จะมีค่าเท่ากับพหุคณของ 1000 (= (10<sup>2.0</sup>)<sup>(3 / 2)</sup> ในพลังงานที่ปลดปล่อยออกมา<ref>[http://earthquake.usgs.gov/learn/topics/measure.php USGS: Measuring the Size of an Earthquake, Section 'Energy, E']</ref>
เป็นมาตรที่ใช้กำหนดขนาดความรุนแรงของ[[แผ่นดินไหว]] เสนอขึ้นเมื่อ [[ค.ศ. 1935]] โดยนัก[[วิทยาแผ่นดินไหว]]สองคน คือ [[เบโน กูเทนเบิร์ก]] (Beno Gutenbreg) และ [[ชาลส์ ฟรานซิส ริกเตอร์]] (Charles Francis Richter)
 
== ประวัติ ==
เป็นมาตรที่ใช้กำหนดขนาดความรุนแรงของ[[แผ่นดินไหว]] มาตราริกเตอร์ได้รับการเสนอขึ้นเมื่อ [[ค.ศ. 1935]] โดยนัก[[วิทยาแผ่นดินไหว]]สองคน คือ [[เบโน กูเทนเบิร์ก]] (Beno Gutenbreg) และ [[ชาลส์ ฟรานซิส ริกเตอร์]] (Charles Francis Richter)
เดิมนั้นมีการกำหนดมาตรานี้เพื่อใช้วัดขนาดของแผ่นดินไหวในท้องถิ่นทางใต้ของแคลิฟอร์เนียในสหรัฐอเมริกา ที่บันทึกได้ด้วยอุปกรณ์ที่เรียกว่า [[เครื่องวัดความไหวสะเทือน]] (seismograph) แผ่นดินไหวที่มีขนาดน้อยที่สุดในเวลานั้นถือเป็นค่าใกล้เคียงศูนย์ มาตราดังกล่าวแบ่งเป็นระดับ โดย ทุกๆ 1 ริกเตอร์ที่เพิ่มขึ้น แสดงว่าแผ่นดินไหวแรงขึ้น 10 เท่า