ผลต่างระหว่างรุ่นของ "กลุ่มภาษามอญ-เขมร"

([r2.5.2] โรบอต เพิ่ม: sco:Mon-Khmer leids)
{{รอการตรวจสอบ}}
'''กลุ่มภาษามอญ-เขมร''' เป็นกลุ่มของภาษาพื้นเมืองในแถบ[[อินโดจีน]] อยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติกเช่นเดียวกับ[[กลุ่มภาษามุนดา]]ใน[[อินเดีย]] การแบ่งกลุ่มย่อยของภาษาในกลุ่มนี้ ตามการแบ่งของ Diffloth ที่เขียนไว้ใน Encyclopedia Britannica เมื่อ พ.ศ. 2517 แบ่งได้ดังนี้
* กลุ่มตะวันออก ได้แก่[[ภาษาเขมร]]ที่ใช้พูดใน[[กัมพูชา]] ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของ[[ไทย]] และภาคใต้ของ[[เวียดนาม]] ราว 15-22 ล้านคน [[กลุ่มภาษาเบียริก]]ในภาคใต้ของกัมพูชา [[กลุ่มภาษาบะห์นาริก]] ในเวียดนาม กัมพูชาและ[[ลาว]] [[กลุ่มภาษากะตู]]ในลาวภาคกลาง [[กลุ่มภาษาเวียตติก]]ในเวียดนาม (66-73 ล้านคน)
* กลุ่มใต้ ได้แก่[[กลุ่มภาษามอญ]]ในพม่าและไทย [[กลุ่มภาษาอัสเลียน]]ในภาคใต้ของไทยและมาเลเซีย (มีสามกลุ่มคือ จาฮาอิก ซีนอยติก และ เซเมลาอิก) [[กลุ่มภาษานิโคบาร์]]ในหมู่เกาะนิโคบาร์
* กลุ่มที่จำแนกไม่ได้ ได้แก่กลุ่มภาษาบูกัน บูซินชัว เกเมียฮัวและกวนฮัวในจีน
 
== อ้างอิง ==
{{รายการอ้างอิง}}
{{เริ่มอ้างอิง}}
* Shorto, Harry L. edited by Sidwell, Paul, Cooper, Doug and Bauer, Christian (2006). A Mon-Khmer comparative dictionary. Canberra: Australian National University. Pacific Linguistics. ISBN 0-85883-570-3
{{จบอ้างอิง}}
 
[[หมวดหมู่:ตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก]]
{{โครงภาษา}}
 
[[an:Luengas mon-khmer]]
15,884

การแก้ไข