ผลต่างระหว่างรุ่นของ "อักษรฮันกึล"

== ประวัติ ==
=== กำเนิดการเขียนใน[[เกาหลี]] ===
การเขียน[[ภาษาจีน]]แพร่หลายเข้าสู่[[เกาหลี]]ตั้งแต่เมื่อ 2,000 ปีมาแล้ว มีการใช้อย่างกว้างขวางเมื่อ[[จีนเ]]<ref>ข้าปกครอง[[เกาหลี]]ในช่วง พ.ศ. 435 – 856 เมื่อประมาณ [[พ.ศ. 1000]]</ref> <ref>เริ่มเขียนภาษาเกาหลีด้วยอักษรจีนโบราณ เริ่มพบเมื่อราว [[พ.ศ. 947]] </ref>โดยมีระบบการเขียน 3 ระบบ คือ Hyangchal Gukyeol และ Idu ระบบเหล่านี้ใกล้เคียงกับระบบที่ใช้เขียน[[ภาษาญี่ปุ่น]] และอาจจะเป็นแม่แบบให้ภาษาญี่ปุ่นด้วย
ระบบ Idu ใช้การผสมกันระหว่างอักษรจีนกับสัญลักษณ์พิเศษเพื่อแสดงการลงท้ายคำกริยาในภาษาเกาหลี และใช้ในเอกสารทางราชการและบันทึกส่วนตัวเป็นเวลาหลายศตวรรษ ระบบ Hyangchal ใช้อักษรจีนแสดงเสียงของภาษาเกาหลี ใช้ในการเขียนบทกวีเป็นหลัก ภาษาเกาหลียืมคำจากภาษาจีนเป็นจำนวนมาก ทำให้ภาษาเกาหลีสามารถอ่านหรือสื่อความหมายได้ด้วยอักษรจีน มีการประดิษฐ์สัญลักษณ์ขึ้นใหม่ราว 150 ตัว ส่วนใหญ่มีที่ใช้น้อยหรือเป็นชื่อเฉพาะ
 
=== การประดิษฐ์อักษรใหม่ ===
'''อักษรฮันกึล''' ได้ประดิษฐ์โดย[[พระเจ้าเซจง]] ([[พ.ศ. 1940]] - [[พ.ศ. 1993|1993]] ครองราชย์ [[พ.ศ. 1961]] - [[พ.ศ. 1993|1993]]) กษัตริย์องค์ที่ 4 แห่ง[[ราชวงศ์โชซอน]]ของ[[เกาหลี]] แต่นักวิชาการบางคนตั้งข้อสังเกตว่าการประดิษฐ์อักษรเป็นงานที่ซับซ้อน อาจเป็นฝีมือของกลุ่มบัณฑิตสมัยนั้นมากกว่า แต่หลักฐานทางประวัติศาสตร์ได้แสดงว่าบัณฑิตในสมัยนั้นต่างคัดค้านการใช้ตัวอักษรใหม่แทนตัว[[อักษรฮันจา]] ดังนั้น จึงได้มีการบันทึกว่าอักษรฮันกึลเป็นผลงานของ[[พระเจ้าเซจง]]แต่เพียงพระองค์เดียว นอกจากนี้ ยังมีหลักฐานบางอย่างที่แสดงว่าพระญาติของพระเจ้าเซจองได้มีส่วนร่วมอย่างลับๆ ในการประดิษฐ์อักษร เพราะประเด็นนี้ในสมัยนั้นเป็นข้อขัดแย้งระหว่างบัณฑิตอย่างมาก
ผู้ใช้นิรนาม