ผลต่างระหว่างรุ่นของ "กลุ่มภาษามอญ-เขมร"

ไม่มีการเปลี่ยนแปลงขนาด ,  9 ปีที่แล้ว
cleanup
(moveCategory)
(cleanup)
{{รอการตรวจสอบ}}
'''ภาษากลุ่มภาษามอญ-เขมร''' เป็นกลุ่มของภาษาพื้นเมืองในแถบ[[อินโดจีน]] อยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติกเช่นเดียวกับ[[ภาษากลุ่มภาษามุนดา]]ใน[[อินเดีย]] การแบ่งกลุ่มย่อยของภาษาในกลุ่มนี้ ตามการแบ่งของ Diffloth ที่เขียนไว้ใน Encyclopedia Britannica เมื่อ พ.ศ. 2517 แบ่งได้ดังนี้
* กลุ่มตะวันออก ได้แก่[[ภาษาเขมร]]ที่ใช้พูดใน[[กัมพูชา]] ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของ[[ไทย]] และภาคใต้ของ[[เวียดนาม]] ราว 15-22 ล้านคน [[ภาษากลุ่มภาษาเบียริก]]ในภาคใต้ของกัมพูชา [[ภาษากลุ่มภาษาบะห์นาริก]] ในเวียดนาม กัมพูชาและ[[ลาว]] [[ภาษากลุ่มภาษากะตู]]ในลาวภาคกลาง [[ภาษากลุ่มภาษาเวียตติก]]ในเวียดนาม (66-73 ล้านคน)
* กลุ่มเหนือ ได้แก่[[ภาษากาสี]]ใน[[รัฐเมฆาลัย]] อินเดีย [[ภาษากลุ่มภาษาปะหล่อง]]ในชายแดน[[จีน]]-[[พม่า]] และภาคเหนือของไทย [[ภาษากลุ่มภาษาขมุ]]ในลาวภาคเหนือ ภาษากลุ่มภาษาม้งในเวียดนามและจีน [[ภาษากลุ่มภาษาปยู]]ในจีน
* กลุ่มใต้ ได้แก่[[ภาษากลุ่มภาษามอญ]]ในพม่าและไทย [[ภาษากลุ่มภาษาอัสเลียน]]ในภาคใต้ของไทยและมาเลเซีย (มีสามกลุ่มคือ จาฮาอิก ซีนอยติก และ เซเมลาอิก) [[ภาษากลุ่มภาษานิโคบาร์]]ในหมู่เกาะนิโคบาร์
* กลุ่มที่จำแนกไม่ได้ ได้แก่ภาษากลุ่มภาษาบูกัน บูซินชัว เกเมียฮัวและกวนฮัวในจีน
== อ้างอิง ==
* Shorto, Harry L. edited by Sidwell, Paul, Cooper, Doug and Bauer, Christian (2006). A Mon-Khmer comparative dictionary. Canberra: Australian National University. Pacific Linguistics. ISBN 0-85883-570-3
123,854

การแก้ไข