ผลต่างระหว่างรุ่นของ "มอร์กอธ"

เพิ่มขึ้น 8 ไบต์ ,  14 ปีที่แล้ว
ไม่มีคำอธิบายอย่างย่อ
 
'''มอกอทธ์ เบลาเกอร์'''(เดิมเป็นที่รู้จักในนาม เมลกอร์) เป็นตัวละครที่ถูกแต่งขึ้นโดย J[[เจ.R อาร์.R อาร์.Tolkien โทลคีน]] , มอกอทธ์ เป็น อินู เป็นเทพเจ้า เฉก เช่น วาล่า .ในประวัติศาสตร์ ของ มิดเดิ้ล เอิร์ธ, มอกอทธ์ มี บทบาท เป็น "ศัตรูผู้ยิ่งใหญ่,".ซึ่ง เซารอน เจ้าแห่ง ความมืด ที่ หลายคน รู้จักดี , ที่ จริงแล้วคือข้ารับใช้ของ “เจ้าแห่งความมืดที่เเท้จริง”ซึ่งก็คือเมลกอร์ /มอกอทธ์.
มอกอทธ์
มอกอทธ์ เบลาเกอร์(เดิมเป็นที่รู้จักในนาม เมลกอร์) เป็นตัวละครที่ถูกแต่งขึ้นโดย J.R.R.Tolkien , มอกอทธ์ เป็น อินู เป็นเทพเจ้า เฉก เช่น วาล่า .ในประวัติศาสตร์ ของ มิดเดิ้ล เอิร์ธ, มอกอทธ์ มี บทบาท เป็น "ศัตรูผู้ยิ่งใหญ่,".ซึ่ง เซารอน เจ้าแห่ง ความมืด ที่ หลายคน รู้จักดี , ที่ จริงแล้วคือข้ารับใช้ของ “เจ้าแห่งความมืดที่เเท้จริง”ซึ่งก็คือเมลกอร์ /มอกอทธ์.
ตัวละครซึ่งปรากฏในหนังสือThe Silmarillion
 
"นาม มอกอทธ์ เบลาเกอร์" ที่จริงแล้วเป็นคำคุณสรรพ. ชื่อของมอกอทธ์ถูกกล่าวถึงครั้งเเรกในอีดูลินดอล (เรื่องราวของการสร้างโลกเเห่ง มิดเดิ้ล-เอิร์ธ เเละเป็นบทเเรกของThe Silmarillion) โดยใช้ชื่อว่าเมลกอร์.เเต่กอร์เเต่นี่ก็เป็นคำคุณสรรพ, เพราะเขาก็เหมือนพวกอินู, เขามีชื่อจริงในภาษา วาลาริน (ภาษาของอินูก่อนการกำเนิดมิดเดิ้ล-เอิร์ธ), เเต่ชื่อนี้นั้นไม่มีการบันทึกไว้.
ชื่อมอกอทธ์ เบลาเกอร์สามารถเเปลได้เป็น ทรราชย์เจ้าเเห่งความมืด", หรือ "เจ้าแห่งความมืดเเละการกดขี่ผู้น่ากลัว". มอกอทธ์ มาจากภาษา เควนยาแปลได้ว่า "ศัตรูแห่งความมืด" หรือ "ความมืดอันน่าหวาดหวั่น" (รากศัพท์มาจาก มอ - สีดำ, ความมืด,เงามืด; และ กอส/กอทธ์ -น่ากลัวมาก,ความสยองขวัญ), และ เบลาเกอร์ เป็นภาษาซินดาริน แปลได้ว่า "ทรราชย์" หรือ "การกดขี่" (รากศัพท์MBAW - บังคับ, พลังอำนาจ, มูลเหตุ,กดขี่).
ตัวละครนี้ถูกเรียกอย่างไม่ถูกต้องว่า ‘มอกอทธ์’ จนกระทั่งเขาได้รับการขานนามโดย ฟีนอร์ แห่ง นอร์ดอ. เรื่องนี้ปรากฏขึ้นในยุคแรก(first age), หลังจาก เมลกอร์ หลบหนีออกจาก วาลินอร์. จนถึงจุดนี้เขาก็ยังคงถูกเรียกเพียงว่า เมลกอร์, และก็มีเพียงพวกเอลฟ์ที่เรียกเขาด้วยชื่อนี้
ระหว่างการพัฒนาการของบทกวีนี้ที่เกี่ยวกับประวัติของเขา, Tolkien ก็ได้เปลี่ยน ความคิดเกี่ยวกับการล่วงหล่นของอินูองค์นี้ และชื่อของเขา. นอกเหนือจากชื่อพิเศษของเขาซึ่งถูกตั้งโดยนอร์ดอ (มอกอทธ์), เขาก็ถูกเรียกในหลากหลายนิยาย (ในหลากหลาย ทาง) ว่า'เมลโค', 'เบลช่า', 'เมเลกอร์' และ 'เมเลโค'. ชื่อของเขาในภาษาซินดารินคือ'เบเรกอร์', ซึ่งไม่เคยถูกใช้ ยกเว้นใน รูปแบบที่ได้รับการแก้ไขว่า 'เบเลเกิรทธ์', แปลว่า’ความตายอันยิ่งใหญ่'.
 
{{โครงวรรณกรรม}}
นาม
"มอกอทธ์ เบลาเกอร์" ที่จริงแล้วเป็นคำคุณสรรพ. ชื่อของมอกอทธ์ถูกกล่าวถึงครั้งเเรกในอีดูลินดอล (เรื่องราวของการสร้างโลกเเห่ง มิดเดิ้ล-เอิร์ธ เเละเป็นบทเเรกของThe Silmarillion) โดยใช้ชื่อว่าเมลกอร์.เเต่นี่ก็เป็นคำคุณสรรพ, เพราะเขาก็เหมือนพวกอินู, เขามีชื่อจริงในภาษา วาลาริน (ภาษาของอินูก่อนการกำเนิดมิดเดิ้ล-เอิร์ธ), เเต่ชื่อนี้นั้นไม่มีการบันทึกไว้.
ชื่อมอกอทธ์ เบลาเกอร์สามารถเเปลได้เป็น “ทรราชย์เจ้าเเห่งความมืด", หรือ "เจ้าแห่งความมืดเเละการกดขี่ผู้น่ากลัว". มอกอทธ์ มาจากภาษา เควนยาแปลได้ว่า "ศัตรูแห่งความมืด" หรือ "ความมืดอันน่าหวาดหวั่น" (รากศัพท์มาจาก มอ - สีดำ, ความมืด,เงามืด; และ กอส/กอทธ์ -น่ากลัวมาก,ความสยองขวัญ), และ เบลาเกอร์ เป็นภาษาซินดาริน แปลได้ว่า "ทรราชย์" หรือ "การกดขี่" (รากศัพท์MBAW - บังคับ, พลังอำนาจ, มูลเหตุ,กดขี่).
ตัวละครนี้ถูกเรียกอย่างไม่ถูกต้องว่า ‘มอกอทธ์’ จนกระทั่งเขาได้รับการขานนามโดย ฟีนอร์ แห่ง นอร์ดอ. เรื่องนี้ปรากฏขึ้นในยุคแรก(first age), หลังจาก เมลกอร์ หลบหนีออกจาก วาลินอร์. จนถึงจุดนี้เขาก็ยังคงถูกเรียกเพียงว่า เมลกอร์, และก็มีเพียงพวกเอลฟ์ที่เรียกเขาด้วยชื่อนี้
ระหว่างการพัฒนาการของบทกวีนี้ที่เกี่ยวกับประวัติของเขา, Tolkien ก็ได้เปลี่ยน ความคิดเกี่ยวกับการล่วงหล่นของอินูองค์นี้ และชื่อของเขา. นอกเหนือจากชื่อพิเศษของเขาซึ่งถูกตั้งโดยนอร์ดอ (มอกอทธ์), เขาก็ถูกเรียกในหลากหลายนิยาย (ในหลากหลาย ทาง) ว่า'เมลโค', 'เบลช่า', 'เมเลกอร์' และ 'เมเลโค'. ชื่อของเขาในภาษาซินดารินคือ'เบเรกอร์', ซึ่งไม่เคยถูกใช้ ยกเว้นใน รูปแบบที่ได้รับการแก้ไขว่า 'เบเลเกิรทธ์', แปลว่า’ความตายอันยิ่งใหญ่'.
72,309

การแก้ไข