เปิดเมนูหลัก

การเปลี่ยนแปลง

ในสมัย[[พุทธกาล]] ระบบสำนักสงฆ์เรียกว่า อาราม ซึ่งสำนักใดมีพระสงฆ์จำพรรษาอยู่มาก จะถูกเรียกว่าวิหาร หรือมหาวิหาร เช่น [[วัดเวฬุวันมหาวิหาร]]<ref>พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๗ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๙ สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค วักกลิสูตร. พระไตรปิฏกฉบับสยามรัฐ. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก [http://84000.org/tipitaka/pitaka2/v.php?B=17&A=2680&Z=2799]. เข้าถึงเมื่อ 5-6-52</ref>
 
== ระบบสำนักสงฆ์ในของคริสต์ศาสนา ==
{{Main|ระบบสำนักสงฆ์ของคริสต์ศาสนา}}
ระบบสำนักสงฆ์ในคริสต์ศาสนามาจากคำว่า “พระ” และ “[[สำนักสงฆ์]]” ที่มีระบบแตกต่างจากกันเป็นหลายแบบ ระบบสำนักสงฆ์ก่อตั้งขึ้นไม่นานหลังจากการเริ่มต้นของ[[คริสต์ศาสนา]]ตามตัวอย่างและปรัชญาที่กล่าวถึงใน[[พันธสัญญาเดิม]]และ[[พันธสัญญาใหม่]]แต่ยังมิได้ระบุแยกเป็นสถาบันต่างหากในพระคัมภีร์ ต่อมาระบบสำนักสงฆ์จึงได้มีการก่อตั้งบทบัญญัติเป็นกฎปฏิบัติทางศาสนาในหมู่ผู้ติดตามเช่น[[กฎของนักบุญบาซิล]] (Rule of St Basil) หรือ[[กฎของนักบุญเบ็นเนดิค]] ในสมัยปัจจุบันกฎของสถาบันศาสนาของนิกายหรือลัทธิบางลัทธิก็อาจจะระบุการใช้ชีวิตของนักบวชอย่างสำนักสงฆ์
 
47,914

การแก้ไข