ผลต่างระหว่างรุ่นของ "ขงหยง"

เพิ่มขึ้น 505 ไบต์ ,  14 ปีที่แล้ว
ไม่มีคำอธิบายอย่างย่อ
ไม่มีความย่อการแก้ไข
ไม่มีความย่อการแก้ไข
{{รอการตรวจสอบ}}
{{Three Kingdoms infobox
|Name=ขงหยง
|Image=
|imagesize=
|Caption=
|Title=เจ้าเมืองปักไฮ
|Kingdom=
|Born=[[พ.ศ. 696]]
|Died=[[พ.ศ. 751]]
|Trad=孔融
|Simp=孔融
|Pinyin=Kǒng Róng
|Putonghua=
|Minnan=ขงหยง (ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง(หน)เรียกขงหยงก็มี ขงเล่งก็มี)
|WG=K'ung Jung
|Zi=อุ๋นจวี
|Post=
|Era=
|Temple=
|Other=ขงปักไฮ
}}
'''ขงหยง''' (Kong Rong)
เป็นชาวเมืองซีฟู่ ในเขตแคว้นหลู่โก้วะ( โลก๊ก ) อันเป็นที่เกิดของขงจื้อ มีฉายาว่า อุ๋นจวี เป็นเชื่อสายของ[[ขงจื้อ]]ลำดับที่ 20 มีสติปัญญาเฉียบแหลม เมื่ออายุ 10 ขวบได้ไปหาหลี่อิ๋ง เจ้าเมือง คนเฝ้าประตูไม่ให้เข้า ขงหยงอ้างว่าเป็นเพื่อนสนิทของเจ้าเมืองจึงเข้าได้ เมื่อหลีอิ๋งถามว่า เป็นเพื่อนสนิทมาตั้งแต่ครั้งไหน ขงหยงตอบว่า บรรพบุรุษของข้าพเจ้า(คือ[[ขงจื้อ]]) ได้ไปถามความรู้เกี่ยวกับประเพณี จากบรรพบุรุษของท่าน ( คือ [[เล่าจื๊อ]] ซึ่งชื่อจริงว่า หลีเอ๋อ ) จึงถือว่าสกุลเราสนิทมาหลายชั่วคนแล้ว หลีอิ๋งประหลาดใจในสติปัญญาของเด็กน้อยผู้นี้มาก พอดีเฉินวุ่ย ขุนนางผู้ใหญ่ตำแหน่งต้าจงต้าฟูมาเยี่ยมหลีอิ๋งจึงเล่าให้เฉินวุ่ยฟัง เฉินวุ่ยก็ว่า เด็กฉลาดไม่แน่นักที่โตขึ้นจะฉลาดเสมอไป ขงหยงโต้ว่า ตัวท่านเองก็เป็นเด็กฉลาดมาก่อนไม่ใช้หรือ พูดคำนี้ทั้งหลีอิ๋งกับเฉินวุ่ย ก็หัวเราะขึ้นพร้อมกัน โตขึ้น ขงหยงได้ดำรงตำแหน่งราชการเป็นจงหลังเจี้ยง เจ้าเมื่องปักไฮ ประชาชานิยมรักใคร่มาก ชอบยกคำโบราณมาพูดเสมอว่า “ในห้องพรั่งพร้อมด้วยเพื่อน ใน[[แก้ว]]เอิบอาบด้วนน้ำ[[เหล้า]]” เป็นผู้จัดตั้งสถานศึกษา[[ศิลปะ]][[วรรณคดี]] และได้ชื่อว่าเป็นปราชญ์คนหนึ่งใน 7 ของราชสมัย[[พระเจ้าเหี้ยนเต้]] ครั้งหนึ่ง[[โจโฉ]]ต้องการคนดีมีฝีปากไปเกลี้ยวกล่อม[[เล่าเปียว]] ผู้ครองแคว้นเกงจิ๋ว มีผู้เสนอให้วานขงหยง แต่ขงหยงไม่ยอมรับ แนะนำให้วาน[[ยี่เอ๋ง|ยีเอ๋ง]] ซึ่งเป็นเพื่อนรักไปแทน แต่ยีเอ๋งเป็นปราชญ์ที่พูดมากเกินไป ชอบยกตนข่มท่าน การเกลี้ยกล่อมจึงไม่สำเร็จ เนื่องจากคอยขัดคอโจโฉบ่อยๆ โจโฉจึงไม่ชอบ ครั้งสุดท้ายขัดคอไม่ให้ยกทัพไปปราบ[[เล่าปี่]] อ้างว่าเล่าปี่เป็นเชื้อสาย[[พระเจ้าเหี้ยนเต้]] และตั้งหลักมั่นคงที่เกงจิ๋วแล้ว โจโฉโกรธ ให้จับขงหยงประหารชีวิตเสีย ขณะที่บุตรกำลังเล่น[[หมากรุก]]กันอยู่คนใช้วิ่งมาบอกข่าว และให้ขอให้หนีไปเสีย บุตรขงหยงคนที่สองตอบว่า “ซึ่งท่านเอ็นดูแก่เรานี้คุณก็หาที่สุดมิได้ แต่ธรรมดา[[นก]]ทั้งปวงซึ่งตกฟองในรัง แม้ว่ารังทำลายแล้ว ฟองนั้นก็ตกแตก มิอาจสามารถตั้งอยู่ได้ และบิดาเราถึงแก่ความตายแล้ว บัดนี้ตัวเราผู้เป็นบุตรหรือจะหนีพ้น” พูดมิทันขาดคำทหารโจโฉก็เข้ามาล้อมเรือนจับบุตรภรรยาขงหยงไปฆ่าเสียสิ้น แล้วโจโฉให้เอาศพขงหยงไปประจานไว้ที่สามแพร่ง
ผู้ใช้นิรนาม