พระเจ้าสักรินทรฤทธิ์

พระเจ้าสักรินทรฤทธิ์ มีพระนามเดิมว่า เจ้าคำสุก เป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่ 12 แห่งราชอาณาจักรล้านช้างหลวงพระบาง เสด็จพระราชสมภพ ณ นครหลวงพระบาง เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2383 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้ามหินทรเทพนิภาธรและพระนางคำมูน ทรงครองราชย์ตั้งแต่ พ.ศ. 2438 จนกระทั่งเสด็จสวรรคตเมื่อ พ.ศ. 2447

พระเจ้าสักรินทรฤทธิ์
Laotian King Zakarine.jpg
พระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้ามหาชีวิตล้านช้างร่มขาวหลวงพระบาง ปรมสิทธขัติยะสุริยะวรมัน พระมหาชีวิตศรีสักรินทร์
พระนามเดิมเจ้าคำสุก
พระอิสริยยศพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรหลวงพระบาง
ราชวงศ์ราชวงศ์ล้านช้างหลวงพระบาง
ครองราชย์15 ธันวาคม พ.ศ. 2438 – 25 มีนาคม พ.ศ. 2447
รัชกาล9 ปี
รัชกาลก่อนพระเจ้ามหินทรเทพนิภาธร
รัชกาลถัดไปพระบาทสมเด็จพระเจ้าศรีสว่างวงศ์
ข้อมูลส่วนพระองค์
พระราชสมภพ16 กรกฎาคม พ.ศ. 2383
นครหลวงพระบาง ประเทศลาว
สวรรคต25 มีนาคม พ.ศ. 2447 (64 พรรษา)
นครหลวงพระบาง ประเทศลาว
พระราชบิดาพระเจ้ามหินทรเทพนิภาธร
พระราชมารดาพระนางคำมูน
พระมเหสี7 พระองค์

ใน พ.ศ. 2431 พระมหากษัตริย์แห่งสยามได้แต่งตั้งพระองค์ให้เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระเจ้ามหินทรเทพนิภาธรพระราชบิดาของพระองค์ซึ่งเสด็จสวรรคต พระองค์ทรงปราบดาภิเษกขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แห่งล้านช้างหลวงพระบางเมื่อ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2438 ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเป็นเจ้าประเทศราชนามว่า "เจ้าศักรินทรฤทธิธำรง จำนงสุทธิธรรมสัตยา มหาประเทศาธิบดี ศรีสัตนาคนหุต วุฒิเกษตราธิฐาน ประชานุบาลมลาวพงษ์ ดำรงนครหลวงพระบางราชธานี เจ้าผู้ครองนครหลวงพระบาง"[1] ต่อมาเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2439 พระองค์ถูกบีบบังคับจากฝรั่งเศสให้ยอมเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส

พระเจ้าสักรินทรฤทธิ์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2447 ด้วยพระอาการ พระโลหิตออกในสมอง เจ้าฟ้าชายศรีสว่างวงศ์พระโอรส จึงได้ครองราชย์ในเวลาต่อมา

ชีวิตช่วงแรกแก้ไข

พระเจ้าสักรินทรฤทธิ์ มีพระนามเดิมว่า เจ้าคำสุก เสด็จพระราชสมภพ ณ หลวงพระบาง พระองค์ร่ำเรียนที่หลวงพระบางโดยจ้างครูมาสอนส่วนตัวตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ ซึ่งคนลาวสมัยนั้นถือว่าเป็นบุคคลที่ร่ำรวย พระองค์อภิเษกสมรสมี มเหสี 7 พระองค์

รวมถึงพระมเหสีที่มีพระนามว่า ทองสี ซึ่งพระชนมายุน้อยที่สุดในบรรดามเหสี พระองค์จึงยกให้ เจ้าศรีสว่างวงศ์(ภายหลังเป็นพระบาทสมเด็จพระเจ้าศรีสว่างวงศ์) พระราชโอรส พระนางทองสี จึงเปลี่ยนพระนามไปเป็น คำแพน ในปี พ.ศ. 2417 พระองค์นำกองทัพหลวงลาว ตั้งทัพต่อต้านการรุกรานของ กบฏฮ่อ (ชาวจีนจะเรียกว่ากบฏไท่ผิง) ภายหลัง พระองค์จึงลี้ภัยมาที่ กรุงเทพ หลังจาก กองทัพฮ่อปล้นสะดม หลวงพระบาง เมื่อปี พ.ศ 2430 พระองค์มีพระโอรส 10 พระองค์ พระธิดา 4 พระองค์

ดูเพิ่มแก้ไข

อ้างอิงแก้ไข