พระนางชินซ็องแห่งชิลลา

สมเด็จพระราชินีชินซ็องแห่งชิลลา (ครองราชย์ ค.ศ. 887 - ค.ศ. 897) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 51 แห่ง อาณาจักรชิลลา ในช่วงปี ค.ศ. 887-897[1] พระนางยังเป็นราชินีลำดับที่ 3 และลำดับสุดท้ายที่ได้ปกครอง ชิลลา ต่อจาก พระนางช็อนด็อก และ พระนางชินด็อก รัชสมัยของพระนางเป็นจุดเริ่มต้นการสิ้นสุดของ อาณาจักรรวมชิลลา และจุดเริ่มต้นของยุค สามอาณาจักรหลัง

สมเด็จพระราชินีจินซองแห่งซิลลา
ฮันกึล진성여왕
ฮันจา眞聖女王
กษัตริย์เกาหลี
ชิลลา
(หลังรวมแผ่นดิน)
  1. มุนมู 661 – 681
  2. ซินมุน 681 – 692
  3. ฮโยโซ 692 – 702
  4. ซองด๊อก 702 – 737
  5. ฮโยซอง 737 – 742
  6. คยองด๊อก 742 – 765
  7. ฮเยคง 765 – 780
  8. ซอนด๊อก 780 – 785
  9. วอนซอง 785 – 798
  10. โซซอง 798 – 800
  11. แอจาง 800 – 809
  12. ฮ็อนด็อก 809 – 826
  13. ฮึงด็อก 826 – 836
  14. ฮุยคัง 836 – 838
  15. มินแอ 838 – 839
  16. ซินมู 839
  17. มุนซ็อง 839 – 857
  18. ฮ็อนอัน 857 – 861
  19. คย็องมุน 861 – 875
  20. ฮ็อนคัง 875 – 886
  21. ช็องคัง 886 – 887
  22. ชินซ็อง 887 – 897
  23. ฮโยคง 897 – 912
  24. ซินด๊อก 912 – 917
  25. คยองมยอง 917 – 924
  26. คยองแค 924 – 927
  27. คยองซุน 927 – 935

พระราชประวัติแก้ไข

พระนางชินซ็อง เป็นพระราชธิดาของ พระเจ้าคย็องมุน และ Queen Munui พระขนิษฐาของ พระเจ้าฮ็อนกัง และ พระเจ้าช็องกัง พระนางขึ้นครองบัลลังก์เมื่อพระเชษฐาทั้งสองของพระนางเสด็จสวรรคตโดยไม่มีสายพระโลหิตสืบสายตรง

รัชสมัยแก้ไข

พระนางชินซ็อง ถูกกล่าวถึงใน ซัมกุก ซากี ในเรื่องความประพฤติที่ผิดศีลธรรมและไร้ศีลธรรมของพระนาง ตั้งแต่การรับสินบนไปจนถึงการนำผู้ชายเข้ามาในวังและมีสัมพันธ์กับพวกเขา นอกจากนี้พระนางยังมีความสัมพันธ์กับผู้บังคับบัญชาระดับสูง ซัมกุก ซากี เขียนโดยพวกลัทธิขงจื๊อ ซึ่งมีทัศนคติเชิงลบต่อการปกครองของสตรี

ในทางตรงกันข้าม ตามบันทึกของ ชเว ชี-ว็อน ปราชญ์และกวีในช่วงปลายยุค อาณาจักรรวมชิลลา ว่าพระนางเป็นพระราชินีที่ใจดีไม่มีความโลภ

ในรัชสมัยของพระองค์ ความสงบเรียบร้อยของประชาชนก็พังทลายลง ไม่สามารถเก็บภาษีได้อีกต่อไปและระบบเกณฑ์ทหารล้มเหลว ยัง กิล ทางตะวันตกเฉียงเหนือและ คย็อน ว็อน ทางตะวันตกเฉียงใต้ได้อาศัยประโยชน์จากความระส่ำระสายนี้ก่อกบฏและก่อตั้งอาณาจักรของตนเอง

ในปี ค.ศ. 895 ราชินีชินซ็อง ได้สถาปนา คิม โย พระราชโอรสนอกราชบัลลังก์ของ พระเจ้าฮ็อนกัง เป็นรัชทายาท เมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 897 พระนางสละราชบัลลังก์และเสด็จสวรรคตในวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 897 พระนางถูกฝังไว้ทางเหนือของวัด ซาจาซา ใน คย็องจู

อ้างอิงแก้ไข

  1. Lee Bae-yong, Women in Korean History, Ewha Womans University Press, 2008, pp. 145-147, ISBN 978-8-973-00772-1.