ปราสาทซัวปรอต

ปราสาทซัวปรอต (เขมร: ប្រាសាទសួព្រ័តរ; อังกฤษ: Prasat Suor Prat) เป็นหมู่โบราณสถานมีลักษณะเหมือนกับหอคอยทั้งหมดสิบสองหลังที่ทอดยาวจากเหนือจรดใต้ เรียงรายทางด้านตะวันออกของจตุรัสหลวงในนครธม ใกล้กับ จังหวัดเสียมราฐ ประเทศกัมพูชา หมู่โบราณสถานหอคอยเหล่านี้สร้างด้วยศิลาแลงและหินทรายที่ขรุขระ จุดที่ตั้งของปราสาทซัวปรัตทั้งสิบสองหลังตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกตรงข้ามกับพระลานชนดำรีและพระลานเสด็จขี้เรื้อนขนาบข้างจุดเริ่มต้นของถนนที่มุ่งไปทางทิศตะวันออกสู่ประตูชัย ซึ่งทั้งสองข้างจัดวางอย่างสมมาตร และยังไม่สามารถระบุได้แน่ชัดว่าหมู๋โบราณสถานใช้ในประโยชน์อะไร[1]

ปราสาทซัวปรอต
Angkor SiemReap Cambodia Suor-Prat-Towers-01.jpg
หมู่ปราสาททั้งสี่หลังจากสิบสองหลังในปราสาทซัวปรอต
ศาสนา
ศาสนาศาสนาฮินดู
เขตนครธม
จังหวัดจังหวัดเสียมราฐ
ที่ตั้ง
ที่ตั้งเมืองพระนคร
ประเทศประเทศกัมพูชา
ปราสาทซัวปรอตตั้งอยู่ในประเทศกัมพูชา
ปราสาทซัวปรอต
ที่ตั้งในประเทศกัมพูชา
พิกัดภูมิศาสตร์13°26′49″N 103°51′37″E / 13.44694°N 103.86028°E / 13.44694; 103.86028พิกัดภูมิศาสตร์: 13°26′49″N 103°51′37″E / 13.44694°N 103.86028°E / 13.44694; 103.86028
สถาปัตยกรรม
ผู้สร้างพระเจ้าชัยวรมันที่ 7
เสร็จสมบูรณ์ปลายศตวรรษที่ 12
วัด12 หอคอย

คนในท้องถิ่นของกัมพูชาและคนไทยมักเรียกปราสาทแห่งนี้ว่า “ปราสาทนางสิบสอง” ตามจำนวนปราสาทสิบสองหลัง ผนวกเข้ากับนิทานพื้นบ้านนางสิบสอง–พระรถเมรี ซึ่งเป็นที่เป็นที่รู้จักกันดีทั้งชาวกัมพูชาและชาวไทย ซึ่งแท้จริงแล้วปราสาทนั้นไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับนิทานดังกล่าว[2]

โดยลักษณะทางสถาปัตยกรรมและศิลปะกรรม สัณณิฐานว่าหมู๋โบราณสถานนี้น่าจะสร้างขึ้นในประมาณรัชกาลสมัยพระเจ้าอินทรวรมันที่ 2[3]:133

นามของหมู่โบราณสถานหอคอยในปัจจุบันในภาษาเขมรในปัจจุบันหมายถึง "หอคอยของนักแสดงไต่เชือก" ซึ่งเป็นแนวคิดจากการสัณณิฐานแบบโรแมนติกที่ได้มาจากความเชื่อในท้องถิ่นที่ว่าหมู่ปราสาทเหล่านี้ถูกนำมาใช้เพื่อรองรับลวดสูงที่ทอดยาวระหว่างพวกบรรดานักแสดงสำหรับการแสดงผาดโผนในช่วงงานเทศกาลของราชสำนัก อย่างไรก็ตามความเชื่อนี้เป็นเรื่องเล่าที่ยังไม่ได้รับรอง แต่จากบันทึกของโจว ต้ากวานได้เล่าอธิบายไว้ในบันทึกของเขาว่าหอคอยทั้งสองนี้ใช้เพื่อระงับข้อพิพาทหรือคดีความของชาวขอมโบราณ

"ปราสาทที่อยู่ด้านหน้าของพระราชวัง ปราสาทสร้างด้วยหินมีขนาดเล็ก ทั้งหมด ๑๒ หลัง ซึ่งใช้เป็นที่ตัดสินความผิดในกรณีที่เกิดข้อพิพาทระหว่างสองฝ่าย และไม่สามารถตัดสินได้ว่าฝ่ายไหนเป็นฝ่ายผิดหรือฝ่ายถูก โดยจะให้คู่กรณีทั้งสองเข้าไปอยู่ในปราสาทตามปีนักษัตรของตนตามระยะเวลาที่ได้กำหนดไว้ หากผู้ใดมีอาการเจ็บป่วย ผู้นั้นจะถูกตัดสินว่ากระทำความผิด ส่วนผู้ที่สุขภาพยังคงแข็งแรง ไม่เกิดสิ่งผิดปกติใดๆ จะถูกตัดสินว่าเป็นผู้บริสุทธิ์ โดยมีการเรียกการตัดสินแบบนี้ว่า "เป็นคำพิพากษาจากเทพเจ้า"

— "บันทึก", โจว ต้ากวาน

ระเบียงภาพแก้ไข

อ้างอิงแก้ไข

  1. Glaize, Maurice. "Prasats Suor Prat". theangkorguide.com. The Angkor Guide. สืบค้นเมื่อ December 20, 2013.
  2. https://www.acc-th.com/TH/news_articels/12_towers_of_cambodia.html
  3. Higham, C., 2001, The Civilization of Angkor, London: Weidenfeld & Nicolson, ISBN 9781842125847