ทวีปซีแลนเดีย

ทวีป

พิกัดภูมิศาสตร์: 40°S 170°E / 40°S 170°E / -40; 170

ทวีปซีแลนเดีย (อังกฤษ: Zealandia, /zˈlændiə/) มีอีกชื่อว่า เตรีอูอามาวอี (มาวรี: Te Riu-a-Māui)[2] หรือ แทสแมนติส (Tasmantis)[3][4] เป็นมวลที่จมอยู่ใต้น้ำของมวลเปลือกโลกภาคพื้นทวีป ซึ่งจมลงหลังแยกออกจากมหาทวีปกอนด์วานาใน 83–79 ล้านปีก่อน[5] โดยได้รับการสันนิษฐานว่าเป็นชิ้นส่วนของทวีป, อนุทวีป และทวีป[6] ชื่อและแนวคิดสำหรับทวีปซีแลนเดียได้รับการเสนอจาก Bruce P. Luyendyk ใน ค.ศ. 1995[7] และภาพถ่ายดาวเทียมแสดงถึงขนาดที่เกือบเท่าออสเตรเลีย[8] งานวิจัยใน ค.ศ. 2021 กล่าวแนะว่าซีแลนเดียมีอายุ 1 พันล้านปี ซึ่งมากกว่าอายุที่นักธรณีวิทยาเคยสันนิษฐานไว้ประมาณสองเท่า[9]

ภูมิลักษณ์ของซีแลนเดียอยู่ในเส้นสีชมพู แนวเส้นตรงสันเขาวิ่งไปทางเหนือ-ตะวันออกเฉียงเหนือ (โคลวิลล์ไปทางทิศตะวันตกถึงเคอร์มาเด็กไปทางทิศตะวันออก กั้นด้วยร่องลึกฮาฟร์กับแอ่งเลา) และส่วนตะวันตกเฉียงใต้ (Resolution Ridge System) ที่อยู่ห่างจากนิวซีแลนด์ไม่ถือเป็นส่วนหนึ่งของซีแลนเดีย หรือแม้แต่ออสเตรเลีย (บนซ้าย), วานูวาตู หรือฟีจี (กลางบน)[1]

มวลแผ่นดินอาจจมอยู่ใต้น้ำประมาณ 23 ล้านปีมาแล้ว[10][11] ปัจจุบัน พื้นที่ส่วนใหญ่ (94%) ยังคงจมอยู่ใต้มหาสมุทรแปซิฟิก[12] นิวซีแลนด์เป็นส่วนซีแลนเดียที่ยังคงอยู่เหนือผิวน้ำมากที่สุด รองลงมาคือนิวแคลิโดเนีย

ด้วยขนาดพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 4,900,000 ตารางกิโลเมตร (1,900,000 ตารางไมล์) ทำให้ซีแลนเดียเป็นอนุทวีปขนาดใหญ่ที่สุดในโลกที่มีขนาดใหญ่กว่าสองเท่าของอนุทวีปขนาดใหญ่อันดับถัดไปและมีขนาดมากกว่าครึ่งหนึ่งของอนุทวีปขนาดใหญ่ของทวีปออสเตรเลีย

ประชากร แก้

ข้อมูลเมื่อ 2021 ซีแลนเดียมีประชากรมนุษย์ประมาณ 5.4 ล้านคน

ดูเพิ่ม แก้

อ้างอิง แก้

  1. "Figure 8.1: New Zealand in relation to the Indo-Australian and Pacific Plates". The State of New Zealand's Environment 1997. 1997. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 January 2005. สืบค้นเมื่อ 20 April 2007.
  2. "The origin and meaning of the name Te Riu-a-Māui/Zealandia". www.gns.cri.nz. GNS Science. 2 May 2019. สืบค้นเมื่อ 11 August 2020.
  3. Flannery, Tim (2002). The Future Eaters: An Ecological History of the Australasian Lands and People (ภาษาอังกฤษ). Grove Press. p. 42. ISBN 978-0-8021-3943-6. สืบค้นเมื่อ 26 December 2020.
  4. Danver, Steven L. (22 ธันวาคม 2010). Popular Controversies in World History: Investigating History's Intriguing Questions. ABC-CLIO. p. 187. ISBN 978-1-59884-078-0. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 สิงหาคม 2016. Zealandia or Tasmantis, with its 3.5 million square km territory being larger than Greenland, ...
  5. Gurnis, M., Hall, C.E., and Lavier, L.L., 2004, Evolving force balance during incipient subduction: Geochemistry, Geophysics, Geosystems, v. 5, Q07001, https://doi.org/10.01029/02003GC000681
  6. Mortimer, Nick; Campbell, Hamish J. (2017). "Zealandia: Earth's Hidden Continent". GSA Today. 27: 27–35. doi:10.1130/GSATG321A.1. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ 2017.
  7. Luyendyk, Bruce P. (April 1995). "Hypothesis for Cretaceous rifting of east Gondwana caused by subducted slab capture". Geology. 23 (4): 373–376. Bibcode:1995Geo....23..373L. doi:10.1130/0091-7613(1995)023<0373:HFCROE>2.3.CO;2.
  8. Gorvett, Zaria (8 February 2021). "The missing continent it took 375 years to find". BBC. สืบค้นเมื่อ 9 February 2021.
  9. Aylin Woodward (14 Aug 2021). "A fragment of a mysterious 8th continent is hiding under New Zealand - and it's twice as old as scientists thought". Business Insider.
  10. "Searching for the lost continent of Zealandia". The Dominion Post. 29 September 2007. สืบค้นเมื่อ 9 October 2007. We cannot categorically say that there has always been land here. The geological evidence at present is too weak, so we are logically forced to consider the possibility that the whole of Zealandia may have sunk.
  11. Campbell, Hamish; Gerard Hutching (2007). In Search of Ancient New Zealand. North Shore, New Zealand: Penguin Books. pp. 166–167. ISBN 978-0-14-302088-2.
  12. Wood, Ray; Stagpoole, Vaughan; Wright, Ian; Davy, Bryan; Barnes, Phil (2003). New Zealand's Continental Shelf and UNCLOS Article 76 (PDF). Institute of Geological and Nuclear Sciences Limited. Institute of Geological and Nuclear Sciences series 56. Wellington, New Zealand: National Institute of Water and Atmospheric Research. p. 16. NIWA technical report 123. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 21 กุมภาพันธ์ 2007. สืบค้นเมื่อ 22 กุมภาพันธ์ 2007. The continuous rifted basement structure, thickness of the crust, and lack of seafloor spreading anomalies are evidence of prolongation of the New Zealand land mass to Gilbert Seamount.
  13. "Population | Stats NZ". www.stats.govt.nz. สืบค้นเมื่อ 2021-04-21.
  14. "268 767 habitants en 2014". ISEE. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 พฤศจิกายน 2014. สืบค้นเมื่อ 16 พฤศจิกายน 2014.
  15. "2016 Census QuickStats: Norfolk Island". quickstats.censusdata.abs.gov.au (ภาษาอังกฤษ). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-05-07. สืบค้นเมื่อ 2021-04-21.
  16. Australian Bureau of Statistics (27 June 2017). "Lord Howe Island (State Suburb)". 2016 Census QuickStats.  

แหล่งข้อมูลอื่น แก้