ดนตรีอินดัสเทรียล

ดนตรีอินดัสเตรียล (อังกฤษ: Industrial music) เป็นแนวเพลงประเภทดนตรีทดลอง โดยมากมักหมายถึงดนตรีอิเล็กทรอนิก ที่มีลักษณะกวนโทสะและหมิ่นเหม่ คำนี้เกิดขึ้นมาในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1970 เพื่ออธิบายถึงศิลปินจากค่ายอินดัสเตรียลเรเคิดส์ เว็บไซต์ออลมิวสิก อธิบายไว้ว่า "โดยมากเป็นความโมโหและก้าวร้าวในการรวมกันของร็อกและดนตรีอีเลกโทรนิก" โดย "ในช่วงแรกจะเป็นการผสมผสานของการทดลองดนตรีอีเลกโทรนิกอาวองการ์ด (เพลงจากเทป musique concrète ไวต์นอยส์ เครื่องสังเคราะห์เสียง ซับซีเควนเซอร์) และการยั่วยุแบบพังก์"[1]

ศิลปินอินดัสเตรียลในช่วงแรกได้ทดลองใช้เสียงกับเรื่องที่หมิ่นเหม่ การทำงานไม่ได้จำกัดเฉพาะในด้านดนตรีเท่านั้น แต่อาจรวมถึงศิลปะ การแสดง การจัดวาง และรูปแบบของศิลปะในรูปแบบอื่น[2] ขณะนี้คำนี้แรกเดิมจะมีใช้เฉพาะกลุ่มเล็ก ๆ ที่เกี่ยวข้องกับค่ายเพลงอินดัสเตรียลเรเคิดส์ แต่หลังจากนั้นก็ได้ขยับขยายกว้างขวางขึ้นเป็นอิทธิพลให้วงการดนตรี หรือใช้ในแง่ทฤษฎี[3]

อ้างอิงแก้ไข

  1. "Industrial", Allmusic. [1] Access date: May 29, 2009.
  2. V.Vale. Re/Search #6/7: Industrial Culture Handbook, 1983.
  3. "... journalists now use 'industrial' as a term like they would 'blues.' - Genesis P-Orridge, RE/Search #6/7, p. 16.

แหล่งข้อมูลอื่นแก้ไข