พลตำรวจเอก ชุมพล โลหะชาละ (หงศ์ โลหะชาละ) เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลของนายสัญญา ธรรมศักดิ์ 2 สมัย และในรัฐบาลบาลของพลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ และเป็นอดีตรองอธิบดีกรมตำรวจ เคยเป็นคนสนิทของจอมพล ป.พิบูลสงคราม[1][2] และเป็นนายตำรวจอารักขานายกรัฐมนตรีถึง 3 คน คือ จอมพล ป.พิบูลสงคราม นายพจน์ สารสิน และจอมพลถนอม กิตติขจร

พลตำรจเอก ชุมพล โลหะชาละ
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
ดำรงตำแหน่ง
16 ตุลาคม พ.ศ. 2516 – 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518
นายกรัฐมนตรี สัญญา ธรรมศักดิ์
ดำรงตำแหน่ง
24 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 – 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523
นายกรัฐมนตรี พลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด 4 มกราคม พ.ศ. 2461
เสียชีวิต 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 (83 ปี)
คู่สมรส คุณหญิงทองอยู่ โลหะชาละ

พลตำรวจเอก ชุมพล เป็นบิดาของ เกรียงศักดิ์ โลหะชาละ ประธานสภากรุงเทพมหานคร

ประวัติแก้ไข

พลตำรวจเอก ชุมพล โลหะชาละ เดิมชื่อ หงส์ โลหะชาละ สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเทพศิรินทร์[3] ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 อายุ 83 ปี และมีงานพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2544 ในการนี้ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร โปรดเกล้าฯ ให้ พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ [4]

การทำงานแก้ไข

พลตำรวจเอก ชุมพล โลหะชาละ เคยรับราชการเป็นรองอธิบดีกรมตำรวจ[5] และเป็นคนสนิทของจอมพล ป.พิบูลสงคราม เขาเป็นหนึ่งในสามคนที่ได้ติดตามจอมพล ป.พิบูลสงคราม หลบหนีโดยเดินทางไปโดยรถยนต์ประจำตัวนายกรัฐมนตรียี่ห้อฟอร์ด รุ่นธันเดอร์เบิร์ดไปทางจังหวัดตราด และว่าจ้างเรือประมงลำหนึ่งเดินทางไปที่เกาะกง ประเทศกัมพูชา[6] เมื่อครั้งเกิดรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2500[7] ส่วนอีกสองคนที่ติดตามไปในครั้งนั้น พล.ต.บุลศักดิ์ วรรณมาศ นายทหารคนสนิท, และ ฉาย วิโรจน์ศิริ เลขาธิการนายกรัฐมนตรี[8]

ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา ในปี พ.ศ. 2511[9] ต่อมาเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลของนายสัญญา ธรรมศักดิ์ ในปี พ.ศ. 2516 และในปี พ.ศ. 2517

กระทั่งได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลของพลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ ในปี พ.ศ. 2522 จนถึงปี พ.ศ. 2523[10][11]

เครื่องราชอิสริยาภรณ์แก้ไข

อ้างอิงแก้ไข

  1. เพื่อนร่วมตาย คืนปฏิวัติ ๑๖ กันยายน พ.ศ. ๒๕๐๐
  2. เส้นทางลี้ภัยจอมพลป.
  3. พลตำรวจเอกชุมพล โลหะชาละ - โรงเรียนเทพศิรินทร์
  4. ข่าวในพระราชสำนัก (หน้า ๑๔๐)
  5. อนุสาวรีย์ตำรวจจากเว็บไซต์ ไทยรัฐ
  6. เลียววาริณ, วินทร์ (2540). ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน. ดอกหญ้า. ISBN 974-85854-7-6. หน้า 421
  7. เพื่อนร่วมตาย คืนปฏิวัติ ๑๖ กันยายน พ.ศ. ๒๕๐๐
  8. อดีตกำนันบ้านหาดเล็ก เล่าเหตุการณ์พา “จอมพล ป.” หนีไปกัมพูชา
  9. รายชื่อสมาชิกวุฒิสภาชุดที่ ๓
  10. พระบรมราชโองการ ประกาศ แต่งตั้งรัฐมนตรี (จำนวน ๔๔ ราย)
  11. พระบรมราชโองการ ประกาศ รัฐมนตรีลาออก ให้รัฐมนตรีพ้นจากตำแหน่ง และแต่งตั้งรัฐมนตรี (จำนวน ๓๗ ราย)