ชาวบูรพา (เกาหลี동인; ฮันจา東人; อาร์อาร์dongin; อังกฤษ: Easterners) เป็นกลุ่มการเมืองในราชวงศ์โชซ็อนของเกาหลี ปรากฏตัวขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ช่วงรัชกาลพระเจ้าซ็อนโจ[1] มีที่มาจากกลุ่มเกลอของขุนนางคิม ฮโยวอน (김효원) ซึ่งภายหลังได้ศิษย์เกือบทั้งหมดของโช ซิก (조식) และอี ฮวัง (이황) เข้าเป็นสมาชิก แล้วมาขัดแย้งกับกลุ่มของอี อี (이이) ซึ่งเรียกว่า ชาวประจิม (서인) กลุ่มชาวบูรพานี้แม้ได้เป็นใหญ่ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1580 แต่ก็เกือบล่มสลายลงเมื่อขุนนางช็อง ยอ-ริป (정여립) ฆ่าตัวตายจนนำไปสู่การนองเลือดเมื่อ ค.ศ. 1589[2] ต่อมาเมื่อขุนนางช็อง ช็อล (정철) จากกลุ่มชาวประจิม ถูกอัปเปหิเพราะพยายามจะยกเจ้าชายควังแฮ (광해군) ขึ้นเป็นรัชทายาท ชาวบูรพาก็แตกแยกออกเป็นชาวเหนือ (북인) และชาวใต้ (남인)[3]

อ้างอิงแก้ไข

  1. "한국민족문화대백과-동인 (東人)". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ October 4, 2013. สืบค้นเมื่อ July 24, 2013.
  2. "Doopedia-기축옥사". สืบค้นเมื่อ August 4, 2013.
  3. "Encyclopedia of Korean Ethnic Culture-남인". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-10-04. สืบค้นเมื่อ October 3, 2013.