ชาวบังกลาเทศ

บทความนี้กล่าวถึงพลเมืองของประเทศบังกลาเทศ สำหรับชาวเบงกอลในฐานะกลุ่มชาติพันธุ์ ดูที่ ชาวเบงกอล

ชาวบังกลาเทศ (เบงกอล: বাংলাদেশী;[25] อังกฤษ: Bangladeshi) เดิมเป็นที่รู้จักกันในชื่อ ชาวเบงกอล (อังกฤษ: Bangalee)[26] เป็นพลเมืองของประเทศบังกลาเทศ ชื่อ "บังกลาเทศ" ตั้งตามชื่อภูมิภาคประวัติศาสตร์เบงกอลซึ่งประเทศนี้ประกอบเป็นส่วนที่ใหญ่ที่สุดและอยู่ทางด้านตะวันออกสุด สถานภาพพลเมืองบังกลาเทศถือกำเนิดขึ้นใน พ.ศ. 2514 เมื่อผู้มีถิ่นที่อยู่ถาวรของอดีตปากีสถานตะวันออกกลายเป็นพลเมืองของสาธารณรัฐแห่งใหม่[27] บังกลาเทศเป็นประเทศที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่ 8 ของโลก ในทางภาษาศาสตร์ชาติพันธุ์ ชาวบังกลาเทศส่วนใหญ่เป็นชาวอินโด-อารยัน พูดภาษาเบงกอล และนับถือศาสนาอิสลาม ประชากรบังกลาเทศอาศัยอยู่หนาแน่นในบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมเบงกอลซึ่งมีความอุดมสมบูรณ์และเป็นศูนย์กลางอารยธรรมแบบเมืองและอารยธรรมการเกษตรมานานหลายพันปี พื้นที่สูงของประเทศซึ่งได้แก่เขตเนินเขาจิตตะกองและจังหวัดสิเลฏเป็นที่อยู่อาศัยของชนกลุ่มน้อยเผ่าต่าง ๆ

ชาวบังกลาเทศ
Flag of Bangladesh.svg
ประชากรทั้งหมด
ป. 168 ล้านคน
ภูมิภาคที่มีประชากรอย่างสำคัญ
 บังกลาเทศ     162,951,560 คน[1]
ผู้พลัดถิ่นป. 4.5 ล้านคน
 ซาอุดีอาระเบีย1,309,004 คน (2556)[2]
 สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์1,089,917 คน (2556)[3]
 สหราชอาณาจักร451,529 คน (2554)[4]
 มาเลเซีย352,005 คน (2556)[5]
 คูเวต279,169 คน (2556)[6]
 กาตาร์220,403 คน (2556)[7]
 แอฟริกาใต้~200,000 คน (2561)[8]
 สิงคโปร์150,000 คน (2558)[9]
 โอมาน148,314 คน (2556)[10]
 อิตาลี113,811 คน (2554)[11]
 บาห์เรน100,444 คน (2556)[12]
 มัลดีฟส์47,951 คน (2556)[13]
 ออสเตรเลีย27,809 คน (2554)[14]
 แคนาดา24,600 คน (2549)[15]
 ญี่ปุ่น12,374 คน (2559)[16]
 สหรัฐ12,099 คน (2559)[17]
 กรีซ11,000 คน[18]
 เกาหลีใต้8,514 คน (2557)[19]
 สเปน7,000 คน[18]
 โปแลนด์2,500 คน
 รัสเซีย392 คน[20]
ภาษา
เบงกอล, จิตตะกอง, สิเลฏี, รังปุรี, ภาษาถิ่นอื่น ๆ, อังกฤษ และภาษาอื่น ๆ[21]
ศาสนา
Allah-green.svg อิสลาม 90%[22]
Om.svg ฮินดู 12%
Dharma Wheel.svg พุทธ 1%
Christian cross.svg คริสต์[23] และอื่น ๆ (รวมอเทวนิยมและผู้ไม่มีศาสนา) 0.4%[24]

ชาวมุสลิมเบงกอลเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ทางศาสนากลุ่มใหญ่ของบังกลาเทศด้วยจำนวนประชากร 146 ล้านคนซึ่งถือเป็นประชากรส่วนใหญ่ของประเทศ ชาวจิตตะกอง, ชาวรังปุรี และชาวสิเลฏีเป็นประชากรส่วนใหญ่ในจังหวัดจิตตะกอง, รังปุระ และสิเลฏตามลำดับ ชนกลุ่มน้อยชาวฮินดูเบงกอลในบังกลาเทศมีจำนวนมากกว่า 16,238,167 คนซึ่งคิดเป็นร้อยละ 12.07 ของประชากรทั้งหมดในประเทศ ชาวมุสลิมที่ไม่ใช่ชาวเบงกอลเป็นชุมชนผู้ย้ายถิ่นเข้าที่ใหญ่ที่สุด ในขณะที่ชาวจักมาซึ่งเป็นชนกลุ่มทิเบต-พม่า (แต่พูดภาษาจักมาซึ่งเป็นภาษากลุ่มอินโด-อารยัน) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์พื้นเมืองที่ใหญ่ที่สุดรองจากชาวเบงกอลซึ่งเป็นชนกลุ่มอินโด-อารยัน[28] ชาวสานถาลซึ่งเป็นชนกลุ่มออสโตรเอเชียติกเป็นชนเผ่าพื้นเมืองกลุ่มใหญ่ที่สุด

ชาวบังกลาเทศพลัดถิ่นอาศัยอยู่หนาแน่นในตะวันออกกลาง, อเมริกาเหนือ และสหราชอาณาจักร ชาวบังกลาเทศหลายแสนคนผู้ไม่มีถิ่นที่อยู่ในประเทศมีสถานภาพพลเมืองสองสัญชาติในประเทศเครือจักรภพอย่างสหราชอาณาจักรและแคนาดา

อ้างอิงแก้ไข

  1. "การประเมินประชากรโลก พ.ศ. 2560". ESA.UN.org (custom data acquired via website). United Nations Department of Economic and Social Affairs, Population Division. สืบค้นเมื่อ 10 กันยายน พ.ศ. 2560. Check date values in: |access-date= (help)
  2. Migration Profile – Saudi Arabia
  3. Migration Profile – UAE
  4. 2011 Census: KS201UK Ethnic group, local authorities in the United Kingdom ONS, Retrieved 21 October 2013
  5. Migration Profile – Malaysia
  6. Migration Profile – Kuwait
  7. Migration Profile – Qatar
  8. "দক্ষিণ আফ্রিকায় বাংলাদেশি ব্যবসায়ীদের সুনাম | Jamuna TV". Jamuna Television. 27 March 2018. สืบค้นเมื่อ 25 July 2019.
  9. "Bangladesh-Singapore Bilateral Relations". High Commission of Bangladesh, Singapore. Archived from the original on 8 December 2015. สืบค้นเมื่อ 30 November 2015. Unknown parameter |dead-url= ignored (help)
  10. Migration Profile – Oman
  11. "Amministrazione Centrale". lavoro.gov.it. Archived from the original on 8 December 2015. สืบค้นเมื่อ 11 December 2015. Unknown parameter |dead-url= ignored (help)
  12. Migration Profile – Bahrain
  13. Migration Profile – Maldives
  14. Australian Government – Department of Immigration and Border Protection. "The Bangladesh-born Community". Archived from the original on 13 February 2014. สืบค้นเมื่อ 14 January 2014.
  15. [1] Ethnic Origin (247), Single and Multiple Ethnic Origin Responses (3) and Sex (3) for the Population of Canada, Provinces, Territories, Census Metropolitan Areas and Census Agglomerations, 2006 Census – 20% Sample Data – Statistics Canada.
  16. "バングラデシュ人民共和国(People's Republic of Bangladesh)". Ministry of Foreign Affairs (Japan) (in ญี่ปุ่น). สืบค้นเมื่อ 29 October 2017.
  17. "Profiles on Lawful Permanent Residents: 2013 Country". dhs.gov. สืบค้นเมื่อ 11 December 2015.
  18. 18.0 18.1 "IRIN Asia – BANGLADESH: Migrants fare badly in Italy – Bangladesh – Economy – Migration". IRINnews. สืบค้นเมื่อ 11 December 2015.
  19. "체류외국인 국적별 현황", [[:แม่แบบ:Asiantitle]], South Korea: Ministry of Justice, 2014, p. 290, สืบค้นเมื่อ 15 October 2015 URL–wikilink conflict (help)
  20. Состав группы населения «Указавшие другие ответы о национальной принадлежности» -ВПН-2010
  21. Ethnologue. "Bangladesh". Ethnologue. สืบค้นเมื่อ 6 July 2013.
  22. "Chapter 1: Religious Affiliation". The World’s Muslims: Unity and Diversity. Pew Research Center's Religion & Public Life Project. 9 August 2012.
  23. "Bangladesh". The World Factbook. CIA. สืบค้นเมื่อ 22 December 2014.
  24. Bangladesh: Country Profile Archived 6 July 2011 at the Wayback Machine.. Bangladesh Bureau of Educational Information and Statistics (BANBEIS)
  25. "৬। নাগরিকত্ব – গণপ্রজাতন্ত্রী বাংলাদেশের সংবিধান". สืบค้นเมื่อ 29 April 2015.
  26. Murshid, Tazeen M. (2001). "State, Nation, Identity: The Quest for Legitimacy in Bangladesh". ใน Shastri, Amita; Jeyaratnam Wilson, A. (eds.). The Post-Colonial States of South Asia: Political and Constitutional Problems. Curzon Press. p. 165. ISBN 978-1-136-11866-1.
  27. https://web.archive.org/web/20121007124849/http://www.unhcr.org/refworld/country%2C%2CNATLEGBOD%2C%2CBGD%2C%2C3ae6b51f10%2C0.html
  28. http://en.banglapedia.org/index.php?title=Chakmas,_The